เด็กอ้วน's profileป้อม*(หมู)น้อย's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 27

    MiXeR II

    เกริ่นนำ
     
    ห่างหายกันไปนานเลยเนอะ!!
     
    คิดถึง คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ผ่านมาทั้งหมดในชีวิตนี้
     
    คิดถึง วันเก่า เก่า เรื่องเก่า เก่า สิ่งเก่า เก่า ที่ดี และ ไม่ดี
     
    ที่ฉันคนนี้เคยทำ ทั้งที่ตั้งใจ และ ไม่ได้ตั้งใจ
     
    คิดถึงเธอนะ,,,อดีตของฉัน เธอจะคิดถึงฉันบ้างไหมน๊า
    ?

    เรื่อง เกาะขาม
     
    เกาะขามนี่ ไปมาเกือบชาตินึงแหละ เพิ่งจะมาอัพ และอยากจะอัพเก็บไว้เป็นที่ระลึกด้วยว่า สนุก ประทับใจกับธรรมชาติ และที่ขาดไม่ได้เพื่อนที่แสนดี แอ็นท์ที่ทำให้ฉันได้เจอสิ่งที่ดี ต้องขอบคุณแอ็นท์นะ เพราะมันจัดการแทบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นที่พัก สถานที่ท่องเที่ยวก็เป็นคนหา ติดต่อกะที่พัก ทุกอย่างเลยก็ว่าได้ ต้องขอบคุณมันจริงๆ การเดินการก็นั่งรถตู้ไปแล้วให้คนที่รีสอร์ทมารับ เค้าก็บริการดีนะ เอาใจลูกค้าดี ก็โออ่ะ ไปถึงที่ก็เตรียมตัวไปเที่ยวเกาะขามกันเลย โดยพี่เค้าจะขับรถไปส่ง แต่เราต้องไปต่อรถของทหาร แล้วก็ต่อเรืออีก โดยเสียทั้งหมด น่าจะประมาณคนละ 150 มั้งนะ แล้วขอบอกว่า ไปดำน้ำมาแล้วแบบว่า อ้วนคลั่งไคลการดำน้ำมากๆ จนอ้วนดำไม่เลิก จนเพื่อนเลิกหมดแล้ว อ้วนก็ยังอยากจะดำอยู่ จนเพื่อนบอกจะกลับแล้วอ้วนถึงได้ขึ้น สิ่งที่เจอตอนดำน้ำ ก็ปลาต่างๆ เม่นทะเล ปลิงทะเล แต่ที่ประทับใจคือ อ้วนเจอลูกปลากระเบน กรี๊ด กันเลย กลัวก็กลัว ดีใจก็ดีใจ คืออ้วนไม่ใส่ชูชีพไง ดำลงไปทั้งตัว แบบว่าใกล้ชิดเกิ๊น อ้วนกลัวตายแบบคนนั้นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ แต่แม่งเก่งนะจับจระเข้ได้ตั้งแต่เด็กๆ แต่เสือกโดนหางหรืออะไรสักอย่างของปลากระเบนเนี่ยแหละ ตายห่าเลย อ้วนละกลัวว่าจะโดนอย่างเค้าบ้าง 5 5 5 คิดไปได้ไหมละอ้วน สามารถที่สุดแล้วอ้วนอ่ะ  แล้วอ้วนก็เริ่มบ้า กล้องถ่ายรูปใต้น้ำ ว่ากลับไปอ้วนจะต้องเก็บเงินซื้อให้ได้ แต่จนแล้วจนรอด ป่านนี้อ้วนก็ยังไม่ได้ซื้อเลย เซงจิตกันไหมละ -*- เรื่องอาหารก็โอเคนะ ได้ทุกอย่างอยากกินอะไรก็สั่งพี่เค้าได้เลย ของสดของทะเลมีแน่นอน


    เรื่อง หาดบ้านกรูด เกาะทะลุ และ เกาะสังข์
     
    อันนี้ก็ไปมาเมื่อไม่นานมานี้เอง ซึ่งอ้วนก็ยังไม่ได้ซื้อกล้องถ่ายรูปใต้น้ำอยู่ดี แต่ก็แรดไปเพราะอ้วนเครียดสุดตีนแล้ว และแล้วก็จัดการหาที่ทางที่จะไป โดยที่เงินอ้วนก็ไม่ได้มากมาย แถมมีข่าวพายุจะเข้า แต่ถามว่าอ้วนหวั่นไหม อ้วนไม่หวั่นค๊า แต่ตอนนั้นอ้วนโครตติดตามข่าวพยากรณ์  อากาศอ่ะ 5 5 5 และแล้วด้วยเงินอันน้อยนิดจะแรดไปเที่ยวเกาะล้าน เสม็ด อ้วนด ช้าง ก็คงจะงามนัก จึงตัดสินใจไปหาดบ้านกรูดเนี่ยแหละ ไม่ค่อยมีคนไปดี อ้วนอยากอยู่เงียบๆ พักผ่อนกะธรรมชาติจริงๆอ่ะ ไม่ใช่แม่ง มีแต่แหล่งบันเทิง อย่างงั้นอ้วนอยู่บ้านดีกว่า ส่วนการเดินทางอาจจะไกลสักหน่อย ลำบากสักนิด เพราะไม่ได้เอารถส่วนตัวไป แต่พอเห็นทะเลแล้วแบบว่า อ้วนหายเหนื่อยเลยอ่ะ เหมือนอ้วนไปเที่ยวเกาะเลย น้ำใสมากๆ น้ำสีเขียวมรกต สวยสุด สุด โดยที่ราคาไม่แพงมาก เพราะอ้วนซื้อเป็น แพคเกจของทางรีสอร์ทบ้านกรูด ราคาโอเคอาหารก็โอนะ แต่ไม่ถูกใจเหมือนเกาะขามอ่ะ 

       
    วันแรกก็พักผ่อนตามอัธยาศัย อ้วนก็เดิมแดกบรรยากาศทะเลก่อนเลย น้ำเดี๋ยวค่อยเล่น หาดยาวมาก เห็นเค้าว่ายาวหลายกิโลอยู่ และแล้วอ้วนก็นึกได้ว่า อ้วนไม่ได้เอาครีมกันแดกมา แล้วขอบอกว่าแถวนั้นไม่มี 7-11 นะคะ มีแต่ร้านค้าธรรมดา แบบชาวบ้านจริงๆอ่ะ อ้วนก็ขี้เกียจเดินหาซื้อ ก็เลยตามเลยอย่างนั้นไป

        
    พอมาวันที่ 2 เค้าบอกว่าถ้าจะไปดำน้ำ ถ้าไม่ได้เอารถส่วนตัวมาก็ต้องเสียค่าหัวคนละ 300 อ้วนก็เครียดดิ 300เลยเหรอว่ะ แต่ตอนนั้นในแพคเกจเค้าบอกว่าไปเกาะทะลุ เกาะเดียวนะ อ้วนก็งกอ่ะนะ ตอนแรกว่าจะไม่ไป แต่มีคนทักมาถึงนี่แล้ว ไม่ดำน้ำน่าเสียดายนะ อ้วนก็ดำ ก็ดำว่ะ
    มาแล้วนี่หว่า 5 5 5 คือใจจริงก็อยากอยู่แล้ว พอถึงเวลา 7.00 คนขับรถมารับ เหมือนอ้วนเหมาเค้าเลยอ่ะ ขับรถนานอยู่เหมือนกันประมาณ 30นาทีได้ พี่คนขับก็อัธยาศัยดีนะ ช่วยคุยเล่านู่ เล่านี่ให้ฟัง ก็ชอบฟังนะ แต่พี่แกคนใต้ แล้วพูดน้ำเสียงอยู่ในลำคออ่ะ อ้วนไม่ค่อยจะได้ยิน หูอ้วนก็ไม่ค่อยจะดี ก็เลยรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง พอถึงเรือพี่เค้าก็ดีนะ นั่งรออ้วนอยู่ที่นั่นเลย อ้วนก็ลงเรือไปกะกลุ่มอื่นๆด้วย ก็เกือบ 20 คนได้


         ตอนแรกเค้าก็พาไปเกาะทะลุ พาไปถ่ายรูปตรงที่ทำไมเค้าถึงเรียกว่าเกาะทะลุ แล้วก็ถึงเวลาลงน้ำ ทะเลสวยมาก จนอ้วนอยากจะกรี๊ด กระดี๊ กระด๊า มากมาย ตอนแรกอ้วนว่าจะไม่ใส่ชูชีพ แต่มีคนทักให้ใส่เถอะ อ้วนก็เลยต้องใส่ พอลงไปปุป อ้วนคิดเลยว่าคิดถูกแล้วที่ใส่ เพราะมันไม่เหมือนที่เกาะขาม เพราะที่นั้น ดำน้ำตื้นๆ พอเหนื่อยเรายังพอจะยืนได้
    แต่ที่นี่ขอโทษครับ ไม่มีที่จะยืน เพราะมันลึกมากๆอ่ะ ลึกจนตอนแรกอ้วนก็กลัวๆอยู่ แต่คิดว่าคนอื่นเค้าว่ายกันไม่เห็นเป็นไรเลย คราวนี้อ้วนก็ว่ายกระจายครับ จนอ้วนรู้สึกได้ว่า คนขับเรือเค้านับจำนวนคน แล้วเหมือนเค้านับแล้วไม่ครบเห็นนับอยู่หลายรอบ จนเค้าหันมาเจออ้วนแล้วเค้าก็เลิกนับ อ้วนก็เลยรู้สึกว่าเหมือนเค้าจะหาอ้วนอยู่หรอกเหรอ ขอโทษนะที่อ้วนแรดว่ายไปไกลกว่าชาวบ้านชาวช่องเค้าอ่ะ แล้วตอนที่ดำครับพี่น้อง เห็นปลามากมายหลากหลาย แต่ที่รู้จัก ก็มีปลาการ์ตูน ปลานกแก้ว แล้วก็ฝูงปลาที่มาว่ายผ่าน หรือบางทีอ้วนก็ไปแกล้งปลาอ่ะ ฝูงปลามันว่ายนิ่งๆอยู่กะที่อ่ะนะ อ้วนก็เข้าไปให้วงแตกอ่ะ 5 5 5 โรคจิตอ่ะ

        
    สักพักคนขับเรือก็เรียกขึ้นเรือ บอกว่าจะพาไปเกาะสังข์ต่อ อ้วนเลยคิดว่าโอเค คุ้มค่ารถอ้วนละ ได้ไป 2 เกาะ ถือว่าโออยู่นะ แล้วพอถึงเกาะสังข์แบบว่า โอ๊ว สวยได้อีก แต่เค้าบอกว่าอย่าเข้าไปใกล้เกาะนะเพราะมันมีงูอยู่เยอะ อ้วนนี่เครียด อ้วนจะแจ๊คพล็อตเจอไหมว่ะเนี่ย คราวนี้อ้วนก็เลยเป็นเด็กดี ว่ายไม่ไปใกล้เกาะมากนัก แต่ขอบอกว่าที่นี่น้ำลึกกว่าที่เกาะทะลุอีก แล้วปลาก็เยอะกว่าด้วย ปะการังก็สวยกว่าด้วย แต่อ้วนกลัวมากมาย แล้วด้วยการที่อ้วนไม่รู้ว่าเค้าจะพามาเกาะนี้ อ้วนจึงทุ่มแรงกายไปกะเกาะที่แล้วแทบหมด พอถึงที่นี่ก็ว่ายสักพัก ขอบอกว่าอ้วนเห็นปลานกแก้วตัวใหญ่มาก ขี้โชว์อ้วนอีกต่างหาก 5 5 5 5 หลังจากนั้นก็เตรียมตัวกลับ พอถึงนี่แทบจะหลับตั้งแต่บนรถแล้ว แต่พอถึงอ้วนก็เล่นน้ำทะเลอีกรอบอยู่ดี แล้วพอตกเย็นก็เล่นอีกรอบ หนำใจอ้วนสุด สุด อ่ะ

      
    วันที่ 3 กลับบ้าน อ้วนก็ยังไม่วายเล่นน้ำอีกรอบก่อนกลับ แล้วพอกลับมา อ้วนก็แพ้แดด ตัวดำมากมาย อ้วนละแสบไปทั้งตัว โอ๊ยสะใจ!!



    ปล.   อ้วนอัพยาวได้อีกอ่ะ ย๊าว ยาว ยาวจนอ้วนเริ่มขี้เกียจแล้วละนะ
    ปล2. อ้วนก็คิดว่าคงไม่มีใครมานั่งอ่านหรอกเนอะ
    ปล3. อ้วนอาจจะไม่ได้ติดต่อใครเลย แต่อ้วนขอบอกไว้เลยว่า 
          
    อ้วนคิดถึงเพื่อน พี่น้อง อ้วนทุกคน 
    ปล4.  อ้วนหวังว่าทุกคนจะคงคิดถึงอ้วนเหมือนกันนะ
    ปล5.  เรื่องไม่ดีบางที อ้วนก็ไม่อยากจดจำมันไว้ แต่คนเราก็อย่างงี้แหละเรื่องที่อยากจำกลับลืม เรื่องที่อยากลืมกลับจำ
    ปล6.  อ้วนไม่รู้ว่าตกลงตอนนี้ อ้วนมีความสุขจริงๆ หรือ อ้วนกำลังหลอกตัวเองอยู่
    ปล7.  บางทีอ้วนก็อยากหนีทุกสิ่งทุกอย่างนะ แต่มันทำไม่ได้
    ปล8.  อ้วนเหนื่อยว่ะ เหนื่อยใจ แต่กายยังพอสู้ไหว แต่ไม่รู้ว่าจะทนอีกได้นานเท่าไหร่
    ปล9.  คิดถึง คิดถึง วันที่อ้วนมีความสุขทั้งกาย และ ใจ


    ร่างกายฉันยังขยับเขยื่อน แต่เหมือนหัวใจของฉันมันจะหยุดเต้น.

    ความเหนื่อยล้าทางกาย ฉันยังพอสู้ไหว
    แต่ความเหนื่อยล้าทางใจ  ฉันไม่แน่ใจ.

    April 12

    MiXer ! !

    เริ่มจากอะไรก่อนดีอ่ะ?,,,

    เรื่องที่ 1 งานรับปริญญา 

    ซ้อมย่อยครั้งที่ 1 : ก็มีพี่ชายใจดีไปถ่ายรูปให้ตั้งแต่เช้าอ่ะ
    จนเพื่อนๆ ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นพี่ชาย เพราะ พี่แกดีจริงๆ น่ารักที่สุด

    ซ้อมย่อยครั้งที่ 2 : ก็มีเบลว เอ๋ พั้นซ์ เจ้า มางาน ก็ดีใจที่ทุกคนตั้งใจกันมา ไม่ลืมกันไปซะก่อน ขอบใจนะจ๊ะ

    ซ้อมใหญ่ : ก็มี เตย ดรีม เหน่ง เกตุ มางาน ก็ดีใจทุกครั้งที่มีเพื่อนๆมา ดีใจ ที่ตั้งใจมางานกัน ขอบใจจริงๆ และก็มี ป๊อบ ป้าออย เจ๊นุก บอย พี่มด เพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงานมากันซึ่งไม่คิดว่าจะมาเพราะวันนั้นที่ทำงานมีกีฬาสี แต่พวกพี่เค้าก็มากันซึ่งดีใจและประหลาดใจมาก และก็เสียใจกะคนที่เคยบอกว่าจะมาแต่แล้ววันนั้นเค้าก็ไม่มา เราอยากให้คุณมางานเราเหมือนที่คุณอยากให้เราไปงานคุณนั้นแหละ คุณจะสนใจไหม?

    วันรับจริง : ก็มี ป้ากะน้องนุกที่น่ารักมากๆ มาหาแต่เช้า ทำเอาตกใจหมดเลยและแถมพ่อยังมาด้วย ในขณะที่ตอนแรกบอกว่าจะไม่มา และก็ลุงกะป้า น้า น้าเขย แม่ น้องมุข โดยที่น้องนุกเป็นน้องที่น่ารักมาก เดินตามถ่ายรูปให้ตลอดเลย จนเข้าห้องประชุม น่ารักจริงๆ

    เรื่องที่ 2 วันเกิด

    ก็ไม่มีอะไรมาก ตื่นแต่เช้า ใส่บาตร แล้วก็ไปทำงาน ซึ่ง ปุ๊ยก็ให้ตุ๊กตาหมีใส่ชุดปริญญาล่วงหน้า และเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงานก็เซอร์ไพร์ด้วยเค้กช๊อคโกแล็ต อร่อยมากๆ ตอนแรกไม่คิดว่าจะได้เพราะเป็นช่วงสอบทุกคนต่างก็เครียดๆกัน อึ้งนะ ไม่เคยมีใครทำอย่างนี้ให้ป้อม และป้อมก็ไม่ได้เป่าเค้กแบบนี้มานานหลายปีมากแหละ ดีใจและก็ขอบคุณทุกคนที่ทำให้ป้อม และหลังจากนั้นไม่กี่วัน พวก ครู ๆก็เซอร์ไพร์อีกครั้งโดยเป่าเค้ก 3 ก้อน ก็มี ป้อม เจี๊ยบ พี่แก้ว ที่เกิดเดือนเดียวกัน แล้วก็ให้พร ซึ่งทำเกือบจะร้องไห้ซะแล้วสิ อายเค้าแย่!!

    เรื่องที่ 3 ไปทะเล กะ เพื่อนที่ทำงาน

    ไปทะเลกัน 1 คืน 2 วัน เหมารถตู้ไป 2 คัน ไปกัน 19 คน
    ไปหาดจ้าวหลาว โอเค๊ เลยละ สนุกสนาน เฮฮา แต่พวกผู้ชายเมาแล้วเลื้อยกันมากไปหน่อย เซงจิต -*- แต่น้ำทะเล โอ หาดทราย โอ
    บรรยากาศทุกอย่างโดยรวมแล้ว โอเค๊ มากๆ แต่ถ้าไม่มีรถส่วนตัวก็ไปลำบากนิดนึง

    เรื่องที่ 4 ไปทะเล กะ เพื่อน ส.ร.

    ก็ยังไม่ได้ไปอ่ะนะ แต่กำลังจะไปเร็วๆนี้ ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอีก
    ก็จะไปกันวันที่ 25/4/52 ซึ่งครั้งนี้ก็จะไปเกาะขาม ซึ่งคิดว่าน่าจะดี
    แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะ ^^สุรา,,,ทะเล,,,นารี,,,ก็ ฉัน ไง

    เรื่องที่ 5 เพื่อน

    ก็ไม่ได้อยากมาเครียดอะไรหรอกนะ
    แต่อยากจะบอกว่า คิดมั่งนะก่อนจะโกหกอะไร
    กูไม่ใช่เด็ก 5 ขวบ ที่จะมาเปลี่ยนคำพูดแล้วกูจะเชื่อง่ายๆ
    แต่ที่กูไม่เถียง เพราะ กูเบื่อแล้ว กูระอาแล้ว
    เห็นใจคนที่เค้าจัดหาวัน เวลา สถานที่บ้างเถอะ
    ไม่ได้มาเป็นคนทำ ไม่รู้หรอกว่ามันเสียความรู้สึกมากแค่ไหน?
    พอไม่ได้นัดไปไหนกัน ก็มาเรียกร้องว่าให้นัดเถอะ อยากเจอ
    อยากเที่ยวด้วยกัน คิดถึงกัน แล้วพอมีคนสนองความต้องการคุณ
    โดยการจัดให้,,,แล้วคุณไปไหม?

    หัดคิดใจเค้า ใจเราบ้าง
    มันกี่ครั้งแล้วที่เป็นแบบนี้ อย่าคิดว่าไม่มีใครเข้าใจคุณ 
    แล้วคุณละหัดเข้าใจคนอื่นบ้างรึป่าว?
    อย่าเอาแต่หวังให้คนอื่นมาเข้าใจ
    เพราะไม่มีใครทำให้คุณได้ตลอดหรอกนะ

    แล้วก็อย่าคิดอะไรเอง เออเอง ว่าคนอื่นเค้านัดเจอกันบ่อย
    โทรหากันบ่อย ติดต่อกันตลอดเวลา แล้วไม่ได้ติดต่อคุณ
    อย่าคิดเอาเอง เพราะความเป็นจริง ทุกคนต่างมีหน้าที่การงานต้องทำ
    คุณเองก็มี วันๆก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว นอกจากจะเออ นานๆเจอกันที หรือ เจอกันโดยบังเอิญ หรืออาจจะมีบางคนจริงๆ ที่เค้าคุยกันก็ไม่แปลกอะไรก็เค้าสนิทและติดต่อกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว คุณเองก็มีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ เพื่อนที่สนิทที่สุด เพราะ มันมักจะเป็น คู่ คู่ อย่างนี้เสมอ ซึ่งคุณเองก็เป็น แล้วคุณจะมาน้อยใจอะไร บางอย่างที่คุณทำ ก็อย่าคิดว่าคนอื่น เค้าจะไม่น้อยใจ ทุกคนมีอารมณ์แบบนี้ด้วยกันทั้งนั้น ทำอะไรอย่าเอาแต่ตัวเองมากไป รักตัวเองเป็นสิ่งที่ดี แต่ไม่ใช่เอาแต่รักตัวเอง แล้วไม่เห็นค่าของคนอื่น

    กูไม่ใช่คนดี กูก็แค่คนคนนึง
    ที่มีทั้งดีและเลว ซึ่งเลวอาจจะเยอะกว่าด้วยซ้ำไป
    กูก็ไม่มีอะไรมากมายพอที่จะให้ใครๆได้
    นอกจากการรับฟัง ซึ่งกูคิดว่าเป็นสิ่งที่กูทำให้เพื่อนได้เสมอ.

    เรื่องที่ 6 ณ มุมเมา

    เมื่อวันที่ 6 เม.ย. 52 นัดเจอกะ กุ้ง ติ๊ก กิ๊ก เป๊ก บอย ณ มุมเมา 
    ซึ่งที่รักเป๊กอยู่กะฉันไม่ถึง ครึ่งชั่วโมงก็ไปหาชู้แหละ บอยก็อยู่กินข้าวเสร็จก็กลับแหละ ก็เหลือแต่สาวๆ นั่งกินข้าว เหล้าปั่นกัน อย่างหนุกหนาน ฮาเฮ กันเหลือเกิน แซวนักร้องกันอีกต่างหาก
    นำทีมโดยกู 5 5 5 กรึ่ม กรึ่ม แล้วความกล้ามันมากมาย
    กล้าพูดเรื่องนู้น เรื่องนี้มากมาย
    เรื่องที่ไม่คิดจะพูด ก็พูดออกไปหมดเลย ดีจริง ๆ กู
    แต่ยังไงก็อยากนัดเจอกันอย่างงี้อีกอ่ะ กู ช๊อบ ชอบ
    ยังไงก็นัดกันอีกนะเว่ย สนุกดีว่ะ คิดถึงพวกมึงเกิ๊น น น น น



    ที่ ยิ้ม หัวเราะ ไม่ได้แปลว่าฉัน ไม่ร้องไห้ ไม่เสียใจ.

    February 11

    จบ.

    มันจบแล้ว.
    ทุกอย่างที่เคยมีกัน
    ตอนนี้มันเป็นเพียงอดีตแล้ว
    เธอรู้ไหม? ว่าฉันเจ็บแค่ไหน
     
    เธอรู้ว่าไหม
    มันเหนื่อยนะที่เราต้องวิ่งตามใครสักคน
    แต่เค้าไม่เคยหันกลับมามองเราเลย
     
    ฉันไม่รู้ว่าทุกอย่างที่ผ่านมา
    ที่เธอพูดกับฉัน ฉันจะเชื่อเธอได้ไหม
    เพราะขนาดแหวนที่ใส่ เธอยังโกหกฉันได้เลย
    แล้วทุกอย่างที่เธอพูดฉันจะเชื่อเธอได้แค่ไหน
    คำรัก ที่บอกกัน ความคิดถึง ที่พูดกัน
    ฉันจะเชื่อเธอได้แค่ไหน?
    เธอช่วยบอกฉันที ว่าเธอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเราสองคน
     
    ฉันเจ็บนะ
    ไม่ได้เจ็บที่เราต้องเลิกกัน
    แต่มันเจ็บที่เหมือนถูกหลอก
    ถูกหลอกในความรู้สึกที่ฉันให้เธอไป
     
    แต่เราบอกแล้วว่า
    เราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน
    ก็ขอให้เธอทำให้ได้อย่างที่เธอพูด
    ทำให้ได้อย่างที่เธอทำให้กับน้องๆของเธอ
    ฉันขอมากไปไหม?
     
    แต่ทุกอย่างเธอเลือกแล้ว
    แล้วเหมือนทุกอย่าง เธอรอให้ฉันพูดขึ้นมาเท่านั้นเอง
    ทำไม ไม่พูดขึ้นมาเองละ เมื่อเธอไม่รักฉันแล้ว
    มาหลอกว่ารักกันทำไม
    ไม่ใจร้ายกะความรู้สึกของฉันไปหน่อยเหรอ
     
    สิ่งที่ฉันพูด ฉันแค่ต้องการให้คุณเอาใจใส่ฉันเหมือนเดิมก็พอ
    ไม่ได้ขอให้มากขึ้น แต่ขอให้เหมือนเดิม
    ฉันพยายามเข้าใจเธอทุกอย่าง
    แต่ทำไมเธอถึงทำแบบนี้กะฉันละ
     
    เธอวิ่งไปโดยไม่หันกลับมามองฉันเลยสักครั้ง
    พอฉันท้วงติง ก็เหมือนเป็นโอกาสที่เธอจะตัดฉันออกไปจากเส้นทางของเธอ
     
    แล้วเธอกลับมาหาฉันอีกครั้งทำไม
    ถ้าเธอปล่อยฉันไปตั้งแต่ครั้งแรก
    ฉันอาจจะไม่เจ็บขนาดนี้
     
    แต่อย่างน้อยก็ยังดี
    ที่เรายังมีกันและกันอยู่
    ยังไม่หนีหายไปไหน
    ยังคุยกันได้
    แต่แค่คนละสถานะ.
     
    ทำไมไม่รักฉัน เหมือนวันแรก ที่เรารักกันละ.
    January 07

    เสียใจ,,,

    ไม่เคยคิดเลย ว่าคนที่เค้ารักกัน เค้าทำกันแบบนี้

    ไปเที่ยวเขาใหญ่ สนุกไหม?
    สนุกจนลืมกู สนุกจนกูเป็นแค่อากาศ
    ไปไหนไม่ต้องบอกกัน ให้กูโทรไปรู้เอง
    แล้วยังจะมาแก้ตัวข้างๆ คูๆ กะกูทำไม ว่าไม่ได้ลืมกู
    เนี่ยเหรอ,,,คนรักกัน

    กูเกลียดความรู้สึกแบบนี้มากที่สุด
    คิดว่าพูดคำว่า ขอโทษ แล้วทุกอย่างจะจบเหรอ?
    นั่นไม่ใช่กู อย่าจบเรื่องความรู้สึกที่กูมีให้ ด้วยคำว่า ขอโทษ
    คำที่พูดออกมาเพื่อให้เรื่องมันจบ เพื่อจะได้ไม่ทะเลาะกัน
    มันไม่ใช่ มันมีแต่จะทำให้กูรู้สึก แย่ กะ แย่

    กูติดต่อมันไม่ได้ กูเป็นห่วงมัน คิดไปต่างๆ นานา
    ว่าจะเป็นอะไรรึป่าว? แต่ดูสิ่งที่ได้รับคือ
    ป้อมจะเอายังไงก็แล้วแต่ป้อมแล้วกัน ,,,,เออ ดี!!

    ตกลงมันรักกูรึป่าว? เหมือนกะว่า คบก็ได้ ไม่คบก็ได้
    นี่กูเป็นตัวเลือกของมันใช่ไหม?
    ตกลงที่คบกันอยู่ คืออะไร?

    ทำไมถึงได้พูด แต่สิ่งที่ทำให้กูเสียใจ เสียความรู้สึก
    กูไม่อยากร้องอีกแล้ว น้ำตาของกูทำไมมันไม่เชื่อฟังกู
    ทำไม ทำไม !!
     
    กูก็คน คนนึงนะ มีหัวจิต หัวใจ
    ไม่ได้ต้องการให้ใครมาทำลาย
    โดยเฉพาะ คนที่กูรัก
     
     
    September 04

    พ่อลูก

    จะผิดไหม?
    ถ้าป้อมจะบอกว่า
    ตอนนี้ ป้อมมี "ความสุข" มาก
    มีความสุขกะครอบครัว
    เป็นลูกที่ติด "พ่อ"
     
    บอกตามตรงว่าชีวิตที่ผ่านมา
    ไม่เคยคิดเลยว่า
    จะได้มีความรู้สึกดีดีอย่างนี้
    สนิทกันแบบทุกวันนี้
    บอกตรงๆเลยว่าไม่เคยคิดเลย
     
    แล้วจะผิดไหม?
    ที่ป้อมไม่สนใจที่จะหางานเลย
    เหมือนฉันอยู่แบบนี้
    ฉันก็มีความสุขแล้ว
    อาจจะบ้าไปสักนิด แต่มันมีความสุขมากมาก
     
    จนอยากจะเก็บความรู้สึกต่างๆตรงนี้ให้ได้มากที่สุด
    เพราะที่ผ่านมามันไม่ใช่แบบนี้
     
    ป้อมกะพ่อ ไม่เคยที่จะพูดคุยกันดีดี
    มีแต่ทะเลาะกันเหมือนจะไม่มีทางที่จะดีกันได้ขนาดนี้
     
    แต่ทุกวันนี้มันเปลี่ยนไป
    ตั้งแต่พ่อเข้าโรงพยาบาลครั้งใหญ่มาก
    และชีวิตทุกอย่างของป้อมก็เปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงนั้น
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัวและส่วนตัว
    ทุกอย่างประดังประเดเข้ามา
    ป้อมทะเลาะกะพ่อแรงมากที่สุด
    แฟนเก่าก็มาทิ้งกูตอนที่ต้องการมันมากที่สุด
     
    เหมือนตอนนั้นป้อมไม่มีใครแล้วจริงๆ
    เหมือนกูอยู่ตัวคนเดียว
    เพราะตอนนั้นทุกคนเป็นห่วงแต่พ่อ
    ซึ่งกูก็เข้าใจดี
     
    แต่ตอนนี้ป้อมมีความสุขมาก
    โดยเฉพาะกะครอบครัว
    พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่า
    ป้อมสุขใจที่จะอยู่บ้าน
    อยู่กะพ่อ แม่ โดยไม่เบื่อ
    เหมือนเมื่อก่อน
    ที่พยายามออกจากบ้านตลอด
    อยู่กะแฟน-เพื่อนตลอด
     
    แต่ถามว่าอยากได้งานไหม?
    ก็อยากได้นะ อยากได้มาก
    อยากให้พ่อกะแม่
    หมดห่วง และ สบายใจขึ้นบ้าง
    แต่ป้อมขอโทษที่ป้อมไม่ใช่คนเก่งอย่างใครๆ
    ที่จบปุบได้งายปับ
    ณ ตรงนี้ ก็สำนึกผิดอยู่ในใจเสมอ.
     
    ป้อมกลัวนะ กลัวว่า
    วันเวลาแห่งความสุขแบบนี้
    มันจะอยู่กะป้อมไม่นาน
    ป้อมกลัว เพราะเวลาที่มันสุขใจมากๆ
    พอทุกข์มันก็จะทุกข์มากเป็นทวีคูณ
     
    ป้อมจะไม่นึกถึงอนาคตมากนัก
    เพราะป้อมจะเก็บทุกอย่างที่ดีดี
    ที่ไม่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่แรก
    แต่เกิดขึ้นตรงนี้ให้ได้มากที่สุด
     
    บอกตรงๆว่า ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมาก
    แค่ครอบครัวเรา
    นั่งดูทีวีด้วยกัน
    นั่งพูดคุยเรื่องต่างๆ
    ปรึกษาเรื่องต่างๆ
    พึงพากันบ้างในเรื่องต่างๆ
    แค่นี้เท่านั้น มันก็รู้สึกอบอุ่นใจแล้ว
     
    ป้อมว่าจริงๆที่ป้อมทำทีวีในห้องเสียก็ดีเหมือนกัน
    เพราะมันทำให้ป้อมอยู่ข้างล่างมากขึ้น
    ไม่คลุกตัวอยู่แต่ในห้อง
    นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ฟ้าสร้างขึ้น
    ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีแบบนี้เหมือนกะใครๆเค้าบ้าง
     
     
    อยู่แบบนี้ก็ดี
    เวลาพ่อรู้สึกวูบ(น้ำตาลลด)ป้อมก็คอยดูแล(ชงน้ำแดง)
    เวลาพ่ออยากกินอะไรป้อมก็จะซื้อให้
    เวลาพ่อไปฉีดยาป้อมก็จะไปด้วย
    เวลาเราเถียงกัน แหย่เล่นกัน ก็ขำ ขำเนอะ
    มีอยู่ครั้งนึง เอ็มพีพ่อไม่ค่อยดี
    พ่อเค้าก็เห็นว่าป้อมนั่งฟังเอ็มพีอยู่
    เค้าก็พูดประมาณว่า เนี่ยเอ็มพีไม่ค่อยดีเลย
    อย่างนี้ไม่อยากออกกำลังกายเลย
    ขอของป้อมได้ไหม?
    ป้อมก็มองหน้าเค้า บอก ไม่ต้องเลยไปออกกำลังกายเลยนะ
    แล้วเค้าก็ไปออกกำลังกาย
    คือเรื่องของเรื่องก็ประมาณว่าขึ้เกียจด้วยเลยจะหาข้ออ้าง 5 5 5 5
     
    เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปบ้านป้า
    พ่อก็นั่งกินฝอยทองอยู่
    พ่อ: อ้วนกินป่าว?แต่ไม่ยื่นให้เค้าหรอกนะ
    เหมือนชวนตามมารยาทมากมาย 5 5 5
     
    และแสนจะฮาเมื่อ
     ย่า : ป้อมไม่คิดจะลดน้ำหนักบ้างเหรอลูก?
    ป้อม : ก็ยิ้ม ยิ้ม
    (ไม่อยากจะบอก พอป้อมลดน้ำหนัก
    ย่าก็บอกว่าทำไมหน้าสูบเหมือนคนติดยา ป้อมละปวดจิต - -")
    พ่อ : ดีแล้วให้อ้วนอย่างนี้อ่ะ ดีแล้วจะได้ไม่มี . . .
    ป้อม : คิดในใจ(มีแล้วพ่อ พ่อเจอแล้วด้วย 5 5 5 5)
    แล้วเราก็ขำ ขำกันไป
     
      พ่อ  = ตัวเอง
    ป้อม = อ้วน
     
    ขอให้ครอบครัวเราเป็นแบบนี้ไปอีกนานนะ^^
     
     
    สุขใจ & อบอุ่นใจ
     
    August 24

    เรา

     
     
    ฉัน + เธอ = " เรา "
     
    จริงๆ ฉันก็อัพในไฮ5 ไปแล้วละ แต่อยากอัพไว้ที่นี่ด้วย
    อยากเก็บสิ่งดีดี ของเรา ไว้ด้วย ไม่ใช่มีแต่เรื่องไม่ดี  55 5
     
    วันที่ฉันเศร้า ร้องไห้ อ่อนแอที่สุด
    เธออยู่ข้างๆฉัน ฟังฉันพูดเรื่องเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ
    ฟังฉันร้องไห้เสียงดังมากมาก
    ฟูมฟายเป็นคนบ้าจนเจ็บคอ จนจะอ้วก
     
    แต่เธอก็ยังฟัง ยังอยู่เคียงข้างฉัน
    ทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจที่มีเธออยู่ใกล้ๆแบบนี้
    เหมือนฉันไม่ได้ตัวคนเดียว
    อย่างน้อยฉันก็ยังมีเธออ
    ถึงแม้ตัวเราจะไกลกันก็ตามที
     
    เธอทำให้ฉันร้องไห้ไปหัวเราะไปในเวลาเดียวกันได้
    จนเธอถามฉันว่า ตกลงฉันจะร้องไห้หรือหัวเราะ เพราะใครละค่ะ ^^" 5 5 5
     
    เธอคอยดูแลเป็นห่วง พอรู้ว่าฉันไม่ค่อยมีตังค์
    เธอก็จะให้ เธอบอกว่า กลัวฉันอดๆ อยากๆ ให้เอาไว้ซื้ออะไรที่ฉันอยากกิน
    ช่างเป็นคนที่น่ารักซะจริงๆ กลัวฉันจะผอมละสิ  55 5 5
    ไม่ต้องกลัวหรอกคะ พ่อแม่ฉันเลี้ยงดีจะตาย 5 5  55
    แต่ฉันก็บอกเธอว่า เงินที่เธอให้มาฉันจะเอาไปซื้อหนังสือในงานหนังสือนะ
    เธอก็เหมือนอยากให้เอาไว้ซื้อของกินมากกว่า
    แต่เธอก็รู้ว่าฉันอยากซื้อหนังสือมากมาก
    เธอเลยบอกว่าตามใจ เธอให้ฉันแล้ว ก็แล้วแต่ฉัน ขอบคุณนะคะ ที่เข้าใจกัน
     
     
    ขอบคุณนะเธอ สำหรับทุกๆอย่าง
    ถึงเราจะทะเลาะ ง๊องแง๊ กันบ้างก็ตามที
     
    อีกไม่กี่เดือนก็จะครบรอบ 2 ปี แล้วนะเธอ จะถึงวันนั้นไหมน๊า?
     
    อยากให้เรามีเราอย่างนี้ต่อไป*NP 2 Gether
     
    (วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกันเนอะ อาจจะน้อยกว่าทุกครั้ง เพราะหมดอารมณืพิมพ์แล้วอ่ะ - -")
     
    July 09

    รัก

     
    รัก...
    วันนี้ดูเหมือนจะมาแนวหวาน
    เพราะดูได้จาก สี ตัวหนังสือ และ ชื่อเรื่อง
    แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ เรื่องดีเท่าไหร่นักแต่ก็มีเรื่องดีบ้าง
    แต่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก นี่แหละ ใช่
     
    วันนี้ทั้งวันเราไม่คุยกันเลย
    เพราะเวลาที่ไม่ตรงกันละมั้ง
    ก็คุณต้องทำงานนี่เนอะ
    ฉันก็ต้องเข้าใจสินะ
    นี่คือของคู่กัน
    จนบางทีฉันก็น้อยใจนะ
     
    ทำไม?
    ฉันไม่สำคัญสำหรับคุณเลยเหรอ.
     
    ทำไม?
    ฉันต้องเป็นรองสิ่งนู้นนี้ตลอด.
     
    ทำไม?
    ฉันต้องเป็นฝ่ายที่เข้าใจคุณเสมอ.
     
    วันนี้ที่ฉันไม่ค่อยโทรหาคุณ
    เพราะฉันยังโกรธเรื่องเมื่อคืนอยู่
    จริง ๆ ก็ไม่ได้โกรธหรอก
    แต่มันแค่รู้สึกเคือง เคืองเท่านั้น
     
    พอมาเย็นวันนี้ที่เราคุยกัน
    คุณ คุยดีมากมาก
    พูดจาดี ด้วยคำหวาน หวาน
    อ้อนกันบ้าง เล็ก ๆ น้อย ๆ
    มันทำให้เค้ามีความสุขมากมาก
    จนลืมเรื่องที่เคืองมาทั้งวัน
     
    แต่แล้ว
    ความสุขมักจะไม่อยู่กะเรานาน
    มันก็เริ่มมีเรื่องที่ทำให้ฉันต้องอารมณ์เสีย
    แต่โอเค
    เมื่อฟังเหตุผลที่คุณไม่รับโทรศัพท์ฉัน
    ซึ่งไม่รู้ว่าคุณโกหกหรือว่าเป็นอย่างที่คุณบอกจริงๆ
    แต่ฉัน
    ขอเชื่อใจคุณ ขอเชื่อในตัวคุณ
    ถ้าฉันจะโดนโกหกในความเชื่อใจของฉันอีกสักครั้ง
    มันก็คงไม่ตาย เพราะ ครั้งแรกที่โดน ฉันก็ผ่านมาได้จนมาเจอคุณ
     
    และแล้ว
    เราก็คุยกันปกติเรื่อยๆ จนเริ่มจะดีเหมือนตอนแรกที่คุยกัน
    แต่แล้ว
    นังมาร ก็ปรากฏตัวขึ้น มาเป็นสายซ้อน และคุณก็ต้องรับสาย
    เพราะนังมาร
    เป็นหัวหน้า เป็นแบ๊คสนับสนุน คุณอยู่ ซึ่งฉันก็ต้องยอมรอสาย
    ซึ่งคิดเหรอว่าฉันจะรอ ฉันก็วางสายไปเลยสิ
    แล้วเป็นไง คุณคุยกะนังมารนี่กี่นาที
    จนฉันทนไม่ไหวโทรไปเป็นสายซ้อน ซึ่งนานมากกว่าจะรับ
    มันทำให้ฉันวีนแตก.
     
    จนเกิดคำถามมากมาย
    ฉัน : คุณจะเป็นแฟนใคร จะเป็นแฟน ฉัน หรือ เค้า
    คุณ : แฟนฉัน
     
    ฉัน : ฉันสำคัญสำหรับคุณไหม?
    คุณ : สำคัญ แต่เค้าเป็นหัวหน้า เค้าโทรมาคุยเรื่องงาน
     
    ฉัน : วันนี้อยู่ด้วยกันทั้งวันไม่ได้คุยกันเหรอ?
    คุณ : วันนี้เค้าไม่อยู่ เลยไม่ได้คุยอะไรกัน
    ฉัน : อือ โอเค
     
    คุณ : เค้าโทรมาบอกว่าพรุ่งนี้ต้องเตรียมอะไรบ้าง
    เพราะพรุ่งนี้จะมีการเปลี่ยนแปลง บลา บลา...
    ฉัน : แล้วมันจำเป็นต้องบอกให้คุณรู้ภายในวันนี้เลยเหรอ
                  บอกพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ ถ้าคุณไม่รู้แล้วมันจะเป็นยังไงเหรอ?
    คุณ : ก็ไม่รู้เหมือนกัน เค้าก็โทรมาสั่งงาน มาเล่าให้ฟังนะ
    ฉัน : เหรอ
     
    ฉัน : ป้อมถามหน่อย ถ้าเราลองกลับกัน
           ถ้าป้อมเป็นคนทำแล้วคุณเป็นคนรอ
    คุณจะชอบไหม?
    คุณ : อือ ไม่ชอบ เค้าขอโทษ
     
    หลังจากนั้น
    ฉันไม่อยากจะรับฟังคำพูดใดๆ จากคุณทั้งนั้น
    มันเสียใจ มันรู้สึกแน่นๆอยู่ตรงลำคอ
    เหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
    หูกะสมองเริ่มไม่รับสั่งหรืออะไรทั้งนั้น
    สิ่งเดียวที่สมองสั่งคือฉันต้องการที่จะวางสาย
     
    ฉัน : ป้อมง่วงอยากนอน ขอวางก่อนนะ
    คุณ : อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม
     
    ฉัน : ป้อมง่วงแล้วจริง จริง
    คุณ : ก็เค้ารู้ว่าป้อมโกหก
    ฉัน : ใช่ ป้อมโกหก ป้อมอยากวาง
                    เอาเป็นว่า ป้อมเข้าใจเหตุผลทุกอย่างจริงๆ
                             แต่คุณเข้าใจไหมว่าอารมณ์ตอนนี้มันไม่สามารถคุยด้วยได้
            คุณก็เคยเป็น ป้อมรู้ว่าคุณเข้าใจ
                ถ้าคุยกันก็คงจะเป็นอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
    คุณ : อือ ครับ
     
    คุณ : ไม่รักเค้าแล้วเหรอ?
    ฉัน : ถ้าไม่รักจะเป็นแบบนี้เหรอ.
     
     
    จำไม่ได้ว่าพูดอะไรต่ออีกรึป่าว
    แต่ที่รู้ รู้ 
    พอวางฉันร้องไห้เหมือนเราเลิกกัน
    แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่
    แต่ความเสียใจมันมาก มากเกินจะบรรยาย
    มันเหมือนเสียความรู้สึกมั้ง
    หรืออาจเป็นเพราะฉันเก็บมันมานาน
    ยอมฟังเรื่องนังมารนี่มานานแล้ว
    คิดเล็กคิดน้อยมานานจนมันสะสมเท่าภูเขา
    พอมาวันนี้ก็เหมือนภูเขาไฟระเบิด.
     
     
    ทำไมต้องเรียกแรงถึงขั้นนังมาร
    เพราะฉันไม่คิดว่าผู้หญิงที่มีครอบครัวแล้ว
    แต่ยังเที่ยวปล่อยขนมจีบให้คนอื่นจะน่าไว้ใจ
    คุณคิดว่าจะไว้ใจได้เหรอ?
    หรืออาจเพราะ
    ฉันเคยโดนอดีตที่คนเก่าทิ้งฉัน
    ไปหาคนที่มีครอบครัวแล้วก็ได้
    ฉันยอมรับว่านั้นก็มีส่วนบ้าง
    และฉันก็รู้ว่า
    นี่คือ คุณ ไม่ใช่ คนเก่า 
    แต่ถ้าเป็นคุณ คุณจะไม่กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเหรอ?
    ฉันรู้ คุณบอกฉันเสมอว่า มันเป็นไปไม่ได้
    แต่ฉันเข็ด ฉันกลัว
     
    แต่ถามว่า
    แล้วไหนบอกว่าเชื่อใจ
    บอกได้เลยว่า เชื่อใจคุณ
    แต่ความกลัว มันก็ต้องมีบ้าง
    เหมือนมีแผลเล็กๆในใจ
    แต่พอนับวันมันโดน สะกิดมากมาก
    แผลมันก็อาจลุกลามเป็นแผลใหญ่ได้
     
    หวังว่าคุณจะเข้าใจฉันบ้าง?
    ว่าทำไมฉันวีนแตก
     
    และอยากจะบอกว่า
    ไม่ใช่คุณไม่มีเรื่องดี
    คุณก็มีเรื่องดีที่ให้กะฉัน
    คุณอยู่เคียงข้างฉันทางโทรศัพท์เสมอ
     
    เวลาที่ฉันร้องไห้จะต้องมีคุณคอยเป็นห่วงอยู่เสมอ
    เวลาที่ฉัน เหนื่อย ท้อแท้ เศร้า ใจ ฉันจะมีคุณอยู่เสมอ
    เวลาที่ฉันหลับ จะต้องมีคุณอยู่ในสายเสมอ
    เวลาที่ฉันอยากอ้อนใครสักคน คนคนนั้นก็ต้องเป็นคุณเสมอ
    เวลาที่ฉันอ่านนิยายแล้วร้องไห้ ฉันก็ชอบโทรไปแกล้งให้คุณเป็นห่วงเสมอ
    เวลาที่ฉันมีปัญหาต่างๆ ฉันก็เล่าให้คุณฟังเสมอ
    เวลาที่ฉันต้องการคุณ คุณจะอยู่เสมอ
     
    ฯลฯ
     
    แต่เดี๋ยวนี้บางอย่าง อาจเลือนหายไป
    ซึ่งมันคงจะไม่มีอีกแล้วละ
    เพราะด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง
    การเปลี่ยนแปลงต่างๆ
    ทำให้บางอย่างต้องเลือนหายไป
     
    ฉันคิดว่าคุณคงไม่ได้มาอ่านหรอก
    ถ้าฉันไม่บอก หรือ ถามคุณ
    ว่าได้เข้ามาในสเปซไหม?
    เพราะคุณไม่ว่าง ต้องทำงาน
    ซึ่งฉันก็เข้าใจ.
     
    ฉันไม่รู้ว่า 
     ระหว่างเราจะเป็นยังไงต่อไป
     
    แต่ฉัน
    อยากให้เรามีกันและกันอย่างนี้ตลอดไป...ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม
     
    July 01

    กล่อง

    ณ เวลาที่ผ่านมา
    หลังจาก ผิดหวัง กับการ คาดหวัง
     
     
    ที่หวังเอาไว้มากเกินไป
    ไม่รู้จักห้ามตัวเอง ให้เผื่อใจ
    แต่กลับทุ่มใจหวังไปทั้งหมด
    พอผลออกมา
    ซึ่งจริง จริง แล้วในใจลึก ลึก ก็รู้อยู่แล้ว
    ว่าผลต้องออกมาอย่างงี้
    เหมือนหลอกตัวเอง ให้ความหวังตัวเองไว้สูง
    พอตกลงมาก็ ปางตาย.
     
     
    แถมยังมาเจอคำพูดที่ทำให้ฉันต้องร้องไห้
    เจอกับคำที่ฉันไม่ได้เจอมานาน
    หลังจากที่ครอบครัวเราดีขึ้น
    ฉันก็ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดพวกนั้นอีก
    แถมได้ยินตอนที่ฉันต้องการกำลังใจมากที่สุด
    ตอนที่ฉันอ่อนแอที่สุด
    และสิ่งที่ฉันเจอ คือ อีเลว.
    เนื่องจากฉันทำสิ่งที่ผิดที่ไม่ถูกใจ
    คือ ทำให้ของกินของโปรดของเค้าเสีย
    แค่นั้น ฉันถึงกะเจอคำพวกนี้
    แต่ก็ยังมีคำพูดให้กำลังใจฉันในตอนจบว่า ก็พยายามต่อไป.
    แต่มันไม่สามารถช่วยได้เลย
    ทุกอย่างมันพังหมด กำลังใจที่ได้มาก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้อีก
    หลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้คุยกะเค้าอีก กระทั่งหน้าฉันก็ไม่มอง
     
     
    พอมาฟังคนนึงชื่ออะไรไม่รู้ จำไม่ได้
    มาออกรายการ สุริวิภา (หนูแหม่)
    เค้าพูดว่า
    เวลา ดีใจ ก็อย่า ดีใจ มากเกินไป
    เพราะ
    เวลา เสียใจ จะได้ เสียใจ ไม่มาก
    (ประมาณนี้ แต่อาจไม่ตรงทุกคำพูด) 
     
     
    วัน วัน ไม่ทำอะไรเลย
    เก็บตัวอยู่แต่ใน ห้อง ที่เหมือน กล่อง
    กล่อง ที่เป็นเหมือน โลกส่วนตัวของฉัน
    กล่อง ที่ฉันจะทำอะไรก็ได้
    จะยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ ก็ได้
     
     
    แต่พอออกมาจากกล่อง
    ฉันต้อง ยิ้ม:p
    ยิ้มทั้งที่ในใจฉันกำลัง ร้องไห้ อยู่
    แต่ไม่ได้แปลว่าฉันเสแสร้ง
    คุณเคยไหม ยิ้มได้ หัวเราะได้
    แต่ในใจลึก ลึกแล้ว มันมีความทุกข์
     
     
    ที่ฉันเงียบ นิ่ง ไม่พูด
    เพราะ ฉันไม่ต้องการให้ใครมาสงสารฉัน
    เพราะ ฉันไม่ต้องการความเห็นใจจากใคร
    แต่ฉันรู้ว่าทุกคน หวังดีกะฉัน
    (ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้กันตลอดมา)
     
    แต่ฉันขอ ขอให้ฉันได้ลุคขึ้นมาเอง
    ลุคขึ้นมาด้วยตัวของฉันเอง.
     
     
     
    ตอนนี้
    ฉันดีขึ้นบ้างแล้ว
    คุยกะเค้าแล้ว ทุกอย่างเริ่มจะดี เหมือนเดิม
    ฉัน ยิ้ม และ หัวเราะ อย่างสุขใจ มากขึ้น
    ในใจ ฉัน ร้องไห้ น้อยลง
    และ ฉันเริ่มจะหวัง หวังอย่าง มีลิมิต
    หวังที่จะได้มันมาสักที
    ฉันจะได้ก้าวเดินบ้าง ฉันเบื่อที่จะต้องเดินย่ำอยู่กะที่แบบนี้
    ฉันอยากก้าวแล้ว ถึงอาจจะไม่หรูเลิศเหมือนใคร
    แต่ฉันคิดว่ามันดีสำหรับฉัน
    เพื่อที่ฉันจะได้ทำในสิ่งที่ฉันฝันไว้
     
     
     
    เพื่อน นั้นมีมากมาย
    แต่ เพื่อนดีดี ไม่รู้ว่าจะมีมากแค่ไหน
    เพื่อนที่ดี ภายนอก มีอยู่ถ่มไป
    เพื่อนที่ดี ภายใน นั้นหาได้ยากนัก.
    (งง ป่ะ??)
     
     
    เพื่อน กะ คนรู้จักกัน.
    คิดว่ามันต่างกันตรงไหน?
    มันต่างกันตรงที่เราจะคบเค้าเป็นแบบไหน
    จริงๆมันก็ไม่ต่างอะไรกันมากหรอก
    หรือจะพูดอีกนัยนึงมันก็เหมือนๆกัน
    เพราะทุกอย่างมีการพัฒนากันได้
    และสามารถลดลงได้เท่าๆกัน
     
     
    เพราะไม่ใช่ว่าเพื่อนจะดีกะเราเสมอไป
    บางทีเพื่อนก็แทงข้างหลังเรา
    และไม่ใช่ว่าคนรู้จักจะดีกะเราเสมอไป
    บางทีคนรู้จักก็หลอกลวงเรา
     
     
    แต่ในสิ่งที่ไม่ดีนั้น ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ดีไปซะหมด
    ทุกอย่างมี ดี และ ไม่ดี ปนกันไป.
     
     
    ปล1. พอแหละ รู้สึกจะยาวไปแหละ
     ปล2. ไม่ได้อัพซะนาน สงสัยเก็บกด
                             ปล3. ฟ้าหลังฝน มักสวยงาม (ขอให้เป็นอย่างงั้นจริงๆเถอะ)
                                  ปล4. อยากดู รัก/สาม/เศร้า รอบ 2 (เธอก็อยากดูไม่ใช่เหรอ?) 
           ปล5. ช่วงนี้คลั่งไคล้ เป้ พีค ก้อย มากเกิ๊น
                                    ปล6. ฟังเพลง รักเธอทั้งหมดทั้งหัวใจ ของ พอส ประมาณล้านรอบ
                                ปล7. ฝนตกทุกวันก็ดีนะ แต่ฟ้าไม่ต้องร้องได้ป่ะ แม่งไม่ปลื้มว่ะ
                                            ปล8. เพื่อนที่ดีดี ที่มีอยู่ก็ขอให้อยู่กะฉันตลอดไป ส่วนอย่างอื่นไปจากกูซะ
              ปล9. รักและคิดถึง ทุกคนที่ รักและคิดถึง ฉัน
       สุดท้าย  เลิกฟุ้งซ่าน อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด.
     
     
     
     
     
     
    May 31

    ละคร

    ช่วงนี้ก็ว่างเกิ๊น
    เลยแบบประมาณว่า ติดละครมากมาย
    ไม่ว่าจะเป็น วันธรรมดา และ วันเสาร์ อาทิตย์
    จะต้องมีช่วงเวลาที่ต้องดูทีวี
     
     
    อย่างวันธรรมดานี่แบบ
    ดูตอนเช้า แล้วก็ตอนบ่าย
    ซึ่งดูทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นหนังไทย ฝรั่ง แขก จีน
     
     
    อ่อ อยากบอกว่าฮา พ่อมากมากอ่ะ
    พ่อเคยบอกว่าหนังไทยอ่ะน้ำเน่า ดูกันอยู่ได้ - -"
    แต่ที่ลูกเห็นนี่ ละครเรื่อง นางทาส
    พ่อนั่งดู แบบว่า ติด อ่ะ อย่างงี้ หมายความว่าไง??
     แหม นางทาสนี่ ไม่เน่าเลยเนอะ แต่ก็มิได้นำพา 5 5 5
     
     
    ตอนนี้พ่อกะป้อมก็ติดละครเหมือน เหมือนกัน เรื่องที่เราดูเหมือนกัน
     ก็จะมี ราชวงศ์หมิง แต่อันนี้อ้วนไม่ค่อยได้ดู เพราะหลับอยู่ --"
    แล้วก็ สามก๊ก (จบไปแล้ว) ตอนนี้ก็ จิ๋นซีฮ่องเต้
    และก็ที่ติดกันมานานนม
    ก็หนังเกาหลีตอนเย็นเสาร์-อาทิตย์
     ตั้งแต่เรื่อง แดจังกิม จนถึง ปัจจุบัน
    หลายเรื่องแหละ ที่ติดกันง่อมแงม ทั้งสองคน
    ทั้งที่พ่อบอกว่าจะไม่ดูแหละ
    แต่พอป้อมดู ยังไงพ่อก็ต้องดูอยู่ดีถูกไหม?? 5 5 5
     
     
    แล้วเราก็จะนั่งคุยกันเรื่องหนังแบบ เมามันมาก
    ไม่ว่าจะเป็นจูมง อันนี่ช๊อบ ชอบ พระเอกหล่อ 5 5 5
    พอมีหนวดก็หล่อแบบเซอร์อ่ะ หาอย่างงี้มีอีกไหม ม ม มม
    พอมาเรื่องตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์
    ซึ่งเป็นเหมือนภาคต่อ จากจูมงนี่ ยิ่งทำให้ติดมากขึ้น
    เวลาไปไหนที่ไม่จำเป็นจริงๆ หรือ ไม่อยากไปจริงๆจังๆ
    ก็ขอคำนวณเวลาก่อนไปได้ไหม?? 5 5 5 เว่อร์เกิ๊น
     
     
    มีอยู่คืนอ้วนได้ดูหนังไทยยุคสมัย พิศสมัยยังสาว สมบัติเมทนียังหนุ่ม ๆ
    เรื่อง ชูชก กัณหา ชาลี เหอๆ เก่าไหมละ ก็นะ รอดูอยู่ตอนเดียว
    ตอนชูชก ท้องแตกตาย อยากรู้เค้าจะทำเอฟเฟก ยังไง??
    ดูแล้วก็โอนะ ก่อนแตก ทำท้องซะน่ากลัวอ่ะ แบบว่าท้องเปล่งมาก มาก - -"
     
     
    อีกอย่างป้อมไม่ค่อยดูทีวีกะพ่ออ่ะ
    เพราะป้อมเป็นพวกบ่อน้ำตาตื้นมากมาก
    เวลาดูกะพ่อแล้ว มันต้องเก็บอารมณ์กะน้ำตาอ่ะ
    ดูคนเดียวนี่แบบปล่อยโฮอ่ะ ไม่สนใจใคร 5 5 5 5
    เหมือนเราเป็นคนไม่ดีเลยเนอะ ไม่ช่วยชาติประหยัดเลย
    ดูเรื่องเดียวกัน แต่ต้องแยกกันดู เพื่อ อารมณ์ ล้วน ๆ 5 5 5 5
     
     
    อ่อ..มีอยู่คืนอ้วนได้ดูหนังไทยยุคสมัย พิศสมัยยังสาว สมบัติเมทนี ยังหนุ่ม ๆ
    เรื่อง ชูชก กัณหา ชาลี เหอๆ เก่าไหมละ ก็นะ รอดูอยู่ตอนเดียว
    ตอนชูชก ท้องแตกตาย อยากรู้เค้าจะทำเอฟเฟก ยังไง??
    ดูแล้วก็โอนะ ก่อนแตก ทำท้องซะน่ากลัวอ่ะ แบบว่าท้องเปล่งมาก มาก
    จบ.
     
     
    ป.ล.
    ต่อไปป้อม จะ มาบันทึกสิ่งที่ดีดี ลงไปให้มากมาก
    มากเท่ากะสิ่งที่ไม่ดีที่เกิดขึ้นเมื่อก่อน ที่ได้บันทึกไว้มากมาย
    จะได้เก็บไว้อ่านและยิ้มด้วย ^_______________^ 
    May 23

    ครอบครัว

    เมื่อเสาร์ที่แล้ว
    ครอบครัวเราก็ได้ไปไหว้รัชการที่ 8 ที่ศิริราช
    ซึ่งเรา 3 คน ไม่ได้ไปไหน 3 คนอย่างงี้มานานแล้วเนอะ
    แล้วพอเราไหว้สักการะเสร็จ เราก็ไปกินก๊วบจั๊บกันที่ท่าช้าง
    บรรยายร้านโอเค๊ และ ก็อร่อยด้วย
    พอกินกันอิ่มหน่ำสำราญเสร็จ
    เราก็ไปเดินปากคลองตลาดกัน
    โดยนั่งรถตุ๊ก ตุ๊ก ไปกัน สนุกเกิ๊น 5 5 5 5
     
     
    อ่อ แล้วเมื่อวันจันทร์ วันวิสาขบูชา
    เรา 3 คนก็ไปทำบุญที่วัดกัน
    ซึ่งใครๆก็แปลกใจ ที่พ่อไปด้วย 5 5 5
     
    พอตกบ่ายๆ ป้อมก็ไปเวียนเทียนที่นครปฐม
    เพราะนานแหละที่ไม่ได้เวียนเทียน
    ไปก็สนุกดี บรรยากาศรอบข้างดีดี
    น่าร๊าก น่ารัก ช๊อบ ชอบ
    อยากเดินใกล้เธอจัง 5 5 5 55
    เจออีกคนหล๊อ หล่อ แต่มากะแฟน เซงจิต เฮ้อ อ อ อ อ อ อ
     
     
    วันนี้ก็คุยเรื่องงานกับพ่อ
    ก็รู้สึกดีที่เค้าไม่กดดัน ไม่ว่าอะไรเลย
    และเค้าก็พูดเค้าเรื่องงานที่เราได้
    แต่เค้าไม่ให้ทำ เราก็ค่ะ เข้าใจ ให้มันจบไป
    ก็รู้สึกดีที่พ่อมีความคิดเดียวกับป้อม
    คือถ้าป้อมได้งาน ป้อมก็คิดไว้แล้ว
    ว่าอยากทำอย่างอื่นไปด้วย
    มีโปรแกรมที่เขียนไว้แล้วมากมาย 5 5 5 5
    แต่ที่สำคัญต้องให้ได้งานประจำก่อน
    แล้วทุกอย่างจะตามมาเนอะ พ่อเนอะ อิอิ
    เรารู้กัน  55 5 5
     
     
     
    พ่อ ลูก สุขสรรค์
    อิ่มหนำสำราญ 5 5 55
     
    May 10

    คำบอกเล่า

    คำบอกเล่าวันนี้
     
     
    เริ่มจากเรื่อง แรก
    เฮียจำเรื่องที่เฮียเคยถามเค้าได้ไหม?
    เค้าคิดว่าเฮียคงจำไม่ได้แน่เลย
    เอาเป็นว่าเฮียเคยบอกว่ามีอะไรก็ให้บอกมา
    เพื่อมีอะไรจะได้ช่วยกัน อะไรประมาณนั้น
    แต่ตอนนั้นเค้าตอบว่าไม่ เพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง
    แต่ตอนนี้เค้าก็ยังมีเหตุผลนั้นอยู่
    แต่เค้าก็อยากจะบอกเฮียนะ เพราะเค้าคิดว่ายังไงความลับก็ไม่มีในโลก
    และเค้ารู้อยู่เสมอว่าเฮียคอยเป็นห่วงเป็นใยเค้าเสมอ ถึงเค้าจะไม่ใช่น้องแท้ๆของเฮียก็เถอะ
    เค้ากลัวนะ กลัวว่าเฮียจะรับไม่ได้ ไม่อยากโดนรังเกียจ ประมาณว่าไม่ชอบอ่ะ
    เพราะเค้าก็รู้ว่าเฮียเป็นคนหัวโบราณมาก มาก คนหนึ่ง
    แต่ไม่รู้ดิ ว่าทำไมถึงพูดไม่ออก สงสัยต้องเมาก่อน ความกล้ามันจะมา 5 5 5
     
     
    เรื่องที่ สอง
    เมื่อวานไปตีแบด ก็สนุกดี
    ได้ออกกำลังกายอ้วนช๊อบ ชอบ
    ตอนนี้อ้วนพยายามออกกำลังกายบ่อยๆ
    ตอนนี้ก็ปวดแขน กะ ข้อมือ มากมาย
    แล้วพรุ่งนี้ ต้องไปสอบ 5 5 5 5
     
     
    เรื่องที่ สาม
    ตอนนี้ที่บ้านเกิดสงครามเย็น
    ซึ่งอ้วนเป็นคนทำเองแหละ
    แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นมาหน่อยแหละ
     
     
    เรื่องที่ สี่
    พรุ่งนี้อ้วนต้องไปสอบที่อิมแพค
    แล้วอ้วนยังมานั่งเล่นสเปซอยู่นี่เลย
    ไม่เจียมสังขาลตัวเองเล๊ย 5 5 5
     
     
    เรื่องที่ ห้า
    ตัวเองที่เราไม่ได้เจอกันนานเท่าไหร่แล้วเนอะ
    แล้วเมื่อไหร่เราจะได้เจอกันหว่า??
     
     
    เรื่องที่ หก
    อะไรบางอย่างที่เราเค้าไปสะกิดใจ
    หรือไปทำให้ไม่สบายใจ เราขอบอกว่า
    เราไม่ได้ตั้งใจ แต่เราก็ยอมรับความผิด
     
     
    เรื่องที่ เจ็ด
    เพื่อนยังไงก็คือเพื่อน
    สิ่งที่ผ่านมาถ้ามันไม่ดีก็ลืมมันไปเถอะ
    เก็บแต่สิ่งดีดีไว้ดีกว่า
    บางอย่างอาจไม่สามารถเหมือนเดิมได้หมด
    แต่ก็ไม่ได้แปลว่าสิ่งนั้นต้องหมดไป
     
     
    เรื่องที่ แปด
    อยากให้ทุกๆคนที่รู้จักป้อม
    ป้อมอยากจะบอกว่า
    สิ่งต่างๆที่ป้อมทำให้คนบางคนหรือทุกคน
    รู้สึกแย่หรือไม่ดีกับสิ่งที่ป้อมทำละก็
    ป้อมก็ขอให้ทุกคนอโหสิกรรมให้ป้อมด้วย
    และป้อมก็ขออโหสิกรรมให้แก่ทุกคนเช่นกัน
    ขอบคุณค่ะ.
     
    April 24

    เคย คิด ไหม ?

    วันนี้ฤกษ์ยามงามดี
    กลับมาอีกครั้ง
    กะการบ่น บ่น ของอ้วน 5 5 5
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    เวลาที่เราว่าใครไว้ อีกไม่นาน คำเหล่านั้น จะกลับมาหาเราเอง
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    คนที่ไม่รู้ ไม่ได้แปลว่าเค้า โง่ เพราะฉะนั้น อย่าด่าใครว่า โง่
    เพราะบางทีคนที่คุณด่าว่า โง่
    เค้าอาจจะรู้เรื่องบางเรื่องได้มากกว่าคุณเสียอีก
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    การที่เรามั่นใจในตัวเองมากไปนั้น ไม่ได้ดีเสมอไป
    เพราะมันอาจทำให้เรากลายเป็นคนที่มีมุมมองที่แคบก็ได้
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    ทุกสิ่งทุกอย่าง มันก็มีเหตุและผลของมัน
    มันขึ้นอยู่กับว่าคุณจะมองมันในมุมไหน
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    บางทีเวลาก็ไม่เคยช่วยอะไร
    ได้อย่างที่ใครๆ เค้าบอก
    เพราะทุกอย่างมันขึ้นอยู่ที่ตัวเรา
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    ทุกอย่างสร้างได้
    ก็พังได้เช่นกัน
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    เวลาคุณว่า สอน ตักเตือน เด็กบางคน
    ว่าทำไมไม่คิด ไม่ทำ แบบนี้
    ทำไมคุณไม่คิดบ้างว่า ตอนที่คุณยังเด็ก
    คุณก็คิด ทำ แบบนี้ เหมือนกัน
    (ผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน)
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    ตอนที่คุณยังเด็ก
    คุณก็ทำอย่างที่คุณ คิดว่าถูก ว่าดี
    คุณก็ไม่ได้ทำตามที่ผู้ใหญ่บอกเหมือนกัน
    (ไม่เห็นโรงศพ ไม่หลั่งน้ำตา)
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    จะสุข หรือ ทุกข์ 
    มันอยู่ที่เราจะคิด
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    เวลาไม่เคยพิสูจน์อะไรได้
    นอกจากคุณจะเจอกับเรื่องเลวร้ายจริงๆ
    นั่นแหละจะเป็นตัวพิสูจน์ว่าเค้าทั้งหลาย
    เป็นคนที่คุณควรจะ รักตลอดไป หรือไม่
    (แต่คุณก็ต้องพูดให้เค้าฟังเหมือนปรึกษาอ่ะ ไม่ใช่นิ่งเฉย
    แล้วใครเค้าจะไปตรัสรู้ได้มิทราบ ไม่ใช่เทวดาน๊า)
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    ความรัก เปนตัวอันตราย
    แต่พอไม่มี ก็ไขว่คว้า
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    คนทุกคนไม่ว่าเพศไหน ก็คนเหมือนกัน แล้วทำไมต้องห้าม กระเทยบริจาคเลือด (อิงข่าวนิดหน่อย)
    ถ้าคุณคิดเรื่องเพศสัมพันธ์ละก็ เราคิดว่าไม่ว่าเพศไหน ก็ติดได้ทั้งนั้นแหละโรคอ่ะ
    โรคมันไม่เคยเลือกเพศหรอกนะ มันขึ้นอยู่ที่ตัวคนมากกว่า
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    คนที่มีเงินมาก มาก ก็ไม่ได้แปลว่า จะต้องมีความสุข ทุกคน
    ความสุขที่แท้จริงนั้น คุณว่ามันอยู่ตรงไหน
    ใช่ที่จิตใจรึป่าว
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    อำนาจ เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก
    เพราะขนาดมันไม่มีตัวตน มันเป็นแค่ คำ คำนึง
    แต่มันก็มี พลัง มหาศาลที่ดึงดูดความสนใจได้มาก
    แม้แต่คนที่ รวย รวยมากแบบมีกินเผื่อชาติหน้าหลายๆชาติ
     ก็พยายามทุกวิถีทางที่จะได้มันมาครอบครอง
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    คุณ แข่งขัน กันไปเพื่ออะไร
    คำตอบคือ เพื่อ...(อะไรหลายๆอย่างแล้ว แต่คน)
    แล้วเมื่อไหร่ จะเจอกับคำว่า พอ
     
    "คุณ เคย คิด ไหม ?"
    ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม
    คุณจะไม่มีทางเข้าใจมันได้ดีหรอก
    หากคุณไม่ได้เจอกับตัวคุณเอง
     
     
    อยากไปอยู่หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง ที่จังหวัดไหนก็ไม่รู้ แต่เคยได้ยินมา
    ย้ายไปทั้งครอบครัวเลย แต่เค้าไม่ได้ให้เข้าไปอยู่ได้ง่ายๆนี่สิ เซง จิต
     
     
     
     
     
     
     
    April 12

    วันสงกรานต์

    วันนี้ก็เปน วันสงกรานต์ วันแรก
    วันนี้ครอบครัว แฟมมิลี่ เดย์ มากมาย
    วันนี้เค้าพาพ่อกะแม่ และก็น้องมุข(ลูกพี่ลูกน้อง)ไปกินเอ็มเคมาด้วยนะ
    ขอเน้นว่าแค่พาไป แต่พ่อจ่าย 5 5 5  อย่างงี้อ้วนช๊อบชอบ บ บ บ บ
    กินกันซะเหมือนอดอยากกันมานมนาน ไม่ใช่อะไรหรอก
    จริง จริงแล้วอ้วน ยังไม่ได้กินอะไรเลย เพราะอ้วนเพิ่งตื่น
    ก็โดนแม่ลากให้ขับรถไปบ้านป้า บ้านน้า เราก็เลยแกล้งชวนพ่อ ไปกืนเอ็มเค กัน ดิ ดิ ไปกินเป็ดกัน ไปป่าว?? ไปดิ ไปดิ 5 5 5 แล้วก็เปนผล
    ไม่คิดว่าพ่อจะเอาจริง ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเลยทีเดียว อย่างงี้เค้าเรียกว่า ยุ ขึ้นจริง จริงเลยพ่อเรา 5 5 5 อ้วนชอบ
    แล้วเราก้อไปบ้านป้า เอาของไปให้ แล้วก็ไปบ้านน้าต่อ ไปชวนน้องมุขไปกินด้วยกัน สั่งเป็ดกินกันซะ อิ่มหนำสำราญกันเลย เหมือนไม่เคยกินมาก่อน
    แบบว่าเหมือนไปกินเป็ดกันอ่ะ ไม่ค่อยได้กินสุกี้เลย เพราะกินเป็ดที่ไหนก็ไม่อร่อยเหมือนของเอ็มเค อร๊อย อร่อย มาก มาก
    พ่อได้ทีกินเบียร์ 2 ขวด แอบเคืองนิด นิดนะ แต่ก็เอาเถอะ ยกให้เค้าวันนึง นาน นานจะกินกันที เพราะเค้าคงหงุดหงิดด้วยแหละ ไม่ได้สูบบุหรี่ (พ่อฉันนี่ครบสูตรจริงๆ)
    กินกันอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่แม่ก็ประมาณว่า แพง แพง 5 5 5  อ้วนไม่สน เพราะพ่อจ่าย 5 5 5 แต่จริงๆมันก็แพงจริงๆ แหละ เบียร์พ่อขวดละ 115 บาท--"
     
    แล้วก้อเอาเชือกทีซื้อให้แจ๋มเมื่อวานไปเปลี่ยนด้วย เพราะว่ามันเล็กเกินไป แจ๋มคับ
    แล้วก็ซื้อของกินทั้ง คนและ หมา ด้วย จับจ่ายใช้สร้อยกันซะ 
    แต่วันนี้แม่งก็ร้อน โครต โครต ร้อน ทำไมฝนไม่ตกอีกอ่ะเนี่ย อยากให้ฝนตกอ่ะจ๊ะ ขอแบบไม่ต้องมีฟ้าร้องฟ้าผ่าเปนอันโอเค๊
    ถ้าจะร้อง จะผ่า ก็ไม่ต้องรุนแรงมากมาย คนตกใจกันหมด อันตรายด้วยเนอะ เนอะ ตกหน่อยนะจ๊ะ ฝนจ๋า คนจะกลายเปนบ้า กันอยู่แล้ว!!
     
    อ่อ!! แล้วเมื่อวานเราก็เอาพวงมาลัยไปไหว้ย่ามา ไปขอพรในวันปีใหม่ไทย แหม บ้านเราช่วงนี้เปนไรมากป่าวเนี่ย?? 5 5 5
     
    แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เราก็จะไปทำบุญให้ปู่กะทวดกันในช่วงบ่าย ๆ  ส่วนทำบุญตาน้องหมูคงตื่นไม่ทัน ส่งตัวแทนให้แม่ไปแล้วกันนะค่ะ
     
    สงกรานต์ปีนี้ก็ไม่ได้ไปเล่นน้ำทีไหนอีกตามเคย อยากไปเล่นกะพวกไอ่ ดรีม เบลว แอ็นท์ และ ทุกคนที่ไปกันอ่ะ ฉันอยากไปเล่นที่สีลมด้วยอ่ะ ฮือ ฮือ
    แต่ก็ไม่เป็นไรเอาไว้เราค่อยนัดเจอกันก็ได้เนอะ งานหน้ายังมี ช่วงนี้ขอเป็นเด็กดีก่อนแล้วกัน เพราะยังต้องพึ่งพาท่าน เพราะยังหางานเองไม่ได้ เซง จิต
    ฉันคิดถึงเพื่อน เพื่อนอ่ะ ไม่ว่าจะเปนเพื่อนตั้งแต่สตรีวัดระฆัง จนมาถึง พวกที่บพิตร ก็ด้วย คิดถึงวันดีดี ที่ผ่านมา คิดถึงความเฮฮา ที่ได้เที่ยวด้วยกันว่ะ
    ทุกอย่างจะถูกเก็บเอาไว้ที่ใจ ที่ที่ไม่มีวันลืมเรื่องที่ดีดี ที่ผ่านมา แต่ฉันขอนะ เรื่องไม่ดีนี่ ฉันขอไม่จดจำนะ ให้มันเป็นเพียงอากาศที่ผ่านไปไม่ต้องหวนกลับก็แล้วกันนะ
     
    เฮ้อ!! พรุ่งนี้วันรวมญาติ คำถามที่ไม่อยากตอบ จบรึยัง? ทำงานรึยัง? แล้วจบเกี่ยวกับอะไร? เอกอะไร? คณะอะไร? ทำงานเกี่ยวกับอะไร?
    อยากบอกว่าที่เรียนมาทั้งหมด ฉันไม่มีความสามารถที่จะใช้มัน เข้าใจไหม? เรียนเหมือนเพื่อให้จบอ่ะ โอไหม? เซงว่ะ แม่งต้องโดนสายตา เออก็ฉันไม่เก่งนี่หว่า
    และที่จริงท่านควรจะชินได้แล้วด้วย ว่าฉันไม่เก่ง ฉันโง่ ไม่ต้องเอาฉันไปเปรียบกะบรรดาลูกพี่ลูกน้องทั้งหลาย ที่ทั้งเรียนเก่ง และที่เค้าจบปุป ได้งานปัป เพราะนั่นไม่ใช่ฉัน
    และควรท่านก็ควรจะชินกะการมีหลานโง่ โง่ อย่างฉัน ได้แล้ว ไม่ต้องมองด้วยสายตา หรือ ทำหน้า แบบ.... (ฉันคงคิดมากไปเองแหละ--")
     
     
    โทษใครไม่ได้นอกจากโทษตัวเอง ที่ไม่ขยันตั้งแต่แรก แล้วตอนนี้เธอจะมาเรียกร้องอะไรละ ก็ยอมรับผลกรรมอันนี้ไปซะเถอะ 5 5 5
     
     
    ช่วงนี้บ้านเราแฟมมิลี่ กันไปไหนจ๊ะ กลัวจัง เวลาดีก็ดีกันใจหาย แต่เวลาโกรธกันทีก็แสนจะน่ากลัว ประมาณว่า สงครามเย็นในบ้าน -.-"
    พ่อกะแม่ว่าไหม? คนแถวนี้เค้าคงคิดว่าเราเป็นพวกทำร้ายร่างกายสัตว์อ่ะ  แบบว่าตีแจ๋มกันบางทีก็สงสารมันนะ แต่แบบว่ามันก็ดื้อสุดแสนจะบรรยายได้เลย
    คิดไหมว่าบ้านเราเนี่ย ถ้าเปนอะไรที่ให้แจ๋มจะไม่ค่อยเสียดายกัน อย่างเช่น เอาของไปเปลี่ยนให้แจ่ม ถ้าลองเป็นลูกจะออกไปเอาของที พ่อกะแม่ก็จะต้องบ่น บ่น บ่น
    แต่พอเป็นเรื่องแจ๋มนะ รีบไล่ลูกให้ไปเปลี่ยนให้มัน ณ บัดนั้นกันเลย แบบว่าเห็นถึงความแตกต่าง ของลูกตัวเอง กะ หมาที่บ้านกันเลย ไม่เป็นไรเพราะเรารักกันเนอะแจ๋มที่รัก
     
     
     
     
     
    Family  Day!!
    March 29

    ขอบคุณ...

    วันนี้...วันดี
    เพราะฉันรู้สึกดี ที่ได้เจอเพื่อนเก่า ๆ
    ขอบคุณ ปู ที่เป็นคนจัดงานนี้ขึ้นมา
    ทำให้พวกเราได้เจอกัน
    เม้าซ์ กันกระจาย จนเค้าอยากจะไล่เราออกจากร้าน 5 5 5
    แต่พวกเราเคยหวั่นไหม?? ไม่มีอ่ะ ยิ่งห้าม กูยิ่งดัง 5 5
     
    วันนี้ ห้อง 6/6 ได้เจอกันแทบครบทั้งห้อง
    นับเป็นเกียรติยิ่งนัก
    ถึงเราอาจจะแบ่งกันเป็นกลุ่ม กลุ่ม สนิทกันบ้าง ไม่สนิทกันบ้าง
    แต่เราก้อห้อง 6 ห้องเดียวกัน
     
    ทุกคนดูดีกันทุกคน สวยขึ้นกันทุกคน (เว้นฉันอยู่คนเดียว - .-")
    บางคนก็เปลี่ยนไป จนต้องเออ...นี่ใคร?อ่ะ เพื่อนฉันไม่ใช่แบบนี้นะ 5 5
    ได้คุย ได้เฮฮา แบบนี้ ก็มีความสุขดีนะ
    รู้สึกดีที่วันนี้ได้ไป ไม่รู้พวกคุณจะคิดอย่างฉันไหม?
    แต่ป้อมรู้สึกดี ดีมาก ดีกว่าที่ป้อมคิดไว้มากมาย
    ป้อมคงคิดมากไปมั้ง เพราะอะไรหลายหลายอย่าง
    อย่างเราไม่ได้เจอกันเลยตลอด 4 ปีที่ผ่านมา
    อาจมีบ้างที่เจอกันระหว่างทาง
    แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย นอกจากจะยิ้ม หรือทักกันประปราย(สะกดถูกไหม??)
    ไม่ได้นั่งคุยกันแบบนี้อ่ะ ถึงวันนี้อาจจะเหมือนอยู่กันกลุ่มใคร กลุ่มมัน
    แต่อย่างน้อยป้อมว่าเราก็ยังได้เล่น ได้แซว ได้คุยกันมากขึ้นอ่ะ
     
    ฉันไม่รู้ว่าคิดกันยังไงนะ
    ป้อมอาจจะทำอะไรให้ใครบางคนไม่พอใจ
    ก็ขอโทษด้วยแล้วกันเนอะ
     
    หวังว่าพวกเราคงจะได้นัดกันแบบนี้อีก
    นัดเจอกันอย่างงี้ตลอดไปก็ดีนะ
    นาน นาน ทีก็ได้นะ
     
    ขอบคุณ จริง จริง จากใจ
    ขอบคุณ "ปู" มากมาก.
     
     
     
     
    ส.ร.89  ห้อง 6
     
    จงเจริญ!!
     
     
    March 23

    BirthDay Me

    กลับมาแย้วจ้า!!
    กลับมาพร้อมกับ
     
    "วันเกิดอ้วน...นั่นเอง"
     
    วันเกิดปีนี้อ้วนรู้สึกแย่มาก
    ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอ้วนทำตัวเอง เองแหละ
    อ้วนเปนก่อให้มันเกิดขึ้น
    ถ้าอ้วนยอม ยอมไป เข้าใจมันซะตั้งแต่แรก
    อ้วนก้อไม่ต้องมา"นั่งร้องไห้" ในวันเกิดตัวเองอย่างงี้
    มันเปนปีที่แย่มาก มาก
    ทำไม ทำไมทุกอย่างต้องแย่อย่างงี้
    กระทั่งวันเกิดตัวเอง จะขอมีความสุขสักวันไม่ได้เลยเหรอ?
    แล้วฉันจะอดทนอยู่จนถึงสิ้นปีนี้ไหวไหม?
    ที่บ้านก็มีเรื่อง  ทะเลาะกะคุณอีก
    จะไม่มีทางไหนให้ป้อมเปนที่พักพิงได้เลยเหรอ?
    ทำไม ทำไม ??
    ฉันมันงี่เง่าเองใช่ไหม?
    ถ้าฉันหยุด ทุกอย่างคงไม่เปนแบบนี้ ในวันนี้
    วันที่ฉันควรจะมีความสุขมากที่สุด
    แต่ทำไมปีนี้มันเปนวันที่แสนเจ็บปวด ที่แสนเศร้าอย่างงี้
    วันนี้เกือบจะเปนวันที่เราจะต้องจบกัน(ในวันเกิดฉัน!!)
    เพราะฉันตัดสินใจที่จะพูดกะคุณ
    (เพราะเคยบอกแล้วว่าเรื่องนี้เราจะไม่พูดกันพร่ำเพรื่อเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว)
    แต่พอมาฟังเหตุผลที่คุณบอกมา ฉันก็เชื่อว่าคุณทำอย่างนั้นจริงๆ
    นี่คงเปนเรื่องดีสำหรับวันเกิดฉันมั้ง
    ที่ฉันไม่ต้องจบกับคุณในวันนี้
    วันที่ฉันไม่ค่อยได้ให้ความสำคัญ
    จนคุณบอกว่ามันเปนวันสำคัญมากมาก วันหนึ่ง
    ฉันจึงให้ความสำคัญกะมันมากขึ้น จนฉันต้องมานั่งเสียใจอย่างนี้
    เพราะตอนนี้มันไม่สำคัญอะไรอีกแล้ว
    วันก็แค่วันวันนึง เดือนเดือนนึง ที่ผ่านไปวันวัน
     
     
     
    << ต่อไปนี้เปนคำหยาบ รับไม่ได้อย่าอ่าน >>
     
     พร่ามอะไรของมันว่ะ .... น่ารำคาญว่ะ  แม่งเอ๊ย!!
     
     แล้วจะกลับมาพร่ามบ่อยๆ เพราะช่วงนี้เครียดมากๆ
     
    เครียดได้อีกร้อยเท่า พันเท่า จนใกล้ละ มายเกรนจะแดกกะบาลละ
     
    ปวดหัวโว๊ย!! ไม่รู้จะปวดหอกอะไรนักหนา รู้ไหมว่ากูทรมาน กูนอนไปปวดไปน้ำตาไหลพรากๆ
     
    แม่งเอ๊ย ปวดห่าอะไร ไม่ดูคนปวดว่าทนไหวไหม? ทนไม่ไหวจะคลั่งตายอยู่แล้ว แม่งเอ๊ย เวร!!
     
    ปีนี้เค้าบอกกูจะแย่ทุกๆอย่าง คงจะจริง แล้วจะมีเรื่องดีกะกูบ้างไหม??
     
    กูก็คงโง่ โง่คนนึง อย่ามากดดันกูมาก กูไม่ได้เก่งเหมือนพี่ๆ น้องๆ กูรู้ตัวกูดี
     
    กูไม่เคยคิดเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกะเค้า เพราะกูรู้ตัวเองดีว่าเทียบไม่ได้
     
    เพราะฉะนั้นอย่า อย่าพยายามยัดเหยียดอะไรมาก โดยเฉพาะในสิ่งที่กูไม่อยากจะทำ ไม่เต็มใจทำ
     
    ไม่งั้นวันนึง เลือดกูคงหมดตัว 5 5 5  (อันนี้เว่อร์ไปละ 5 5 5) ขำขำ ขำหอกอะไรว่ะ
     
    ในสายตาบางคนกูอาจเหมือนตัวไร้ประโยชน์ ตัวที่มีไว้เพื่ออะไร? มีไว้เปลืองข้าวสุก
     
    เลี้ยงไว้ก้อไม่ได้ทำให้เจริญขึ้น ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย มีแต่เสียกะเสีย
     
    นั่นดิ แล้วกูจะอยู่ต่อไปทำไมว่ะ 5 5 5
     
    ชีวิตต้องสู้...ลูกผู้ชายตัวจริง
    (แต่กูเปนกระเทยว่ะ 5 5 5 กูจะโดนตบไหมเนี่ย!! เล่นของสูง 5 5 )
     
    เฮ้ย! ชีวิตกู กูทำตัวเอง กูต้องรับผิดชอบเอง
     
    แล้วชีวิตกู จะเอายังไงต่อไปว่ะ ทำไงดีอ่ะ!!
     
    กูพร่ามอะไรเยอะแยะว่ะเนี่ย มากมายเกิ๊น พอ พอ พอได้แหละ
     
    ว๊าว...พร่าม  พร่าม พร่าม บรึ๊ย บรึ๊ย ~~~~!!
     
     
     
     
     
     
    ฉันมัน..." งี่เง่า ".
     
    December 31

    HapPy HapPii

    โฮะ โฮะ โฮะ
    ขอ MerRX'MasS.
    ย้อนหลัง ทุกคนนะค่ะ
     
    และก็ขอ
    HaPpii NeW YeaR 2008 จ้า
     
    ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ ในปีที่ถึงนี้
    สิ่งที่ไม่ดีในปีที่ผ่านมา ก็ขอให้ปล่อยทิ้งมันไปซะ
    อะไรที่ทำพลาดไปแล้วก็ถือเป็นบทเรียน
    แล้วเริ่มกันใหม่กะปีใหม่นี้
    ก็เจออุปสรรคอะไรก็ขอให้ฝ่าฟันมันไปให้ได้นะค่ะ
    เรามาสู้ๆ เพื่อชีวิตของเรากัน สู้ๆ สู้ไปด้วยกัน เฮ้!
     
    ขอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่ผ่านมาโดยรวมว่า
    ช่วงที่ผ่านมาก็ประมาณว่า สอบก่อนปีใหม่ไง
    เหมือนจะดีนะ แต่ด้วยความที่ตัวเองขี้เกียจมากๆ
    เทอมนี้คงแย่แน่ๆ เซง ไม่ชอบ เบื่อมากๆ
     
    แล้วพอสอบเสร็จมันก็เกิดอาการยากเที่ยวมากมาย
    จึงได้ไปกันในวันที่ 30 เพราะว่า31 หมูไม่ว่าง และที่บ้านก็คงไม่ให้ไป
    แล้วก็วันที่1 ก็ต้องทำบุญด้วย ก็เลยตกลง เอาวันที่ 30เนี่ยแหละ
    ก็ผลสรุปไม่มีใครไปเลย มีแค่ป้อมกะกิ๊ก ที่จะไปกันชัวร์ๆ
    เราก็เออ..ไปกัน 2 คนก็ได้ว่ะ
    แต่ผลสุดท้ายก็มีบอยกะกุ้งเพิ่มขึ้น ก็โอเคจ้า
    ก็ประมาณว่าไปกินหมูกะทะกันก่อน แล้วค่อยไปต่อไง
    เรา เหอๆ อิ่มแทบอ้วก เสร็จไปกินต่อที่เดิม ตรอกข้าวสาร
    คนน้อยมากๆ สิ่งดึงดูด หมูก็ไม่มีเลยดีกว่า เซงจิตโครต
    เพลงก็เฉยๆ อ่ะ เด๋วคราวหน้าจะเปลี่ยนร้านใหม่แหละ
    เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนเลย กลัวว่านอนแล้วเด๋วเช้าจะไม่ตื่น
    เพราะแม่บอกว่าให้กลับมาก่อน 9 โมงเช้านะ --"
    เราก้อเลยตัดสินใจไม่นอนแม่งเลย นั่งคุยกะเพื่อนยันเช้า
    เพื่อนเราก็ดีจริงๆ ไม่ได้ไปด้วยแต่ให้ไปนอนบ้าน 55+
    ขอบใจนะไอ้ปูน ที่ให้ที่ซุกหัวนอน 555+
    เราก็อุตส่าห์กลับมาถึงบ้านประมาณ 8โมงได้
    แต่ไม่ไหวแล้วไง ประมาณว่าตาจะปิด
    ก็เลยขอไปนอนแปปนึง ใจก็คิดว่า
    ถ้าแม่จะไปคงจะมาปลุกลูกใช่ไหม??
    พอนอนไป ประมาณว่านอนตายไปเลย
    ตื่นมาอีกที 11 โมง --"
    แม่ไม่อยู่แล้ว ประมาณว่าเค้าไปทำของแล้ว
    แล้วก็ประมาณว่าเสร็จแล้วด้วย -*-
    แล้วจะให้ฉันรีบกลับทำไมเนี่ย??..(ปวดจิตอ่ะ)
     
    ช่วงนี้เล่นแต่ Hi5 เลยไม่ได้บ้าอัพเหมือนเมื่อก่อน
    ที่ขยันอัพเป็นบ้าเป็นบอ
    แล้วอยากจะบอกว่าอย่าเชื่อกะสิ่งที่เห็นในรูปมากว่าฉันนะผอม
    ฉันนะอ้วน มันเป็นเพียงแค่มุมกล้อง
    ฉันนะยังอ้วนจนตัวจะแตกตายอยู่แล้วเนี่ย55+
    คนเราเวลาเอารูปขึ้นเค้าก็ต้องเลือกที่ดูดีถูกไหม?
    ใครจะเอาอุบาทๆลง--"
     
     
     
    HaPpii NeW YeaR 2008
     
     
     
     
    November 25

    ความทรงจำ

    ความประทับใจที่อยากจะเก็บและจดจำไว้ตลอดไป

    ขอเราเรื่องเมื่อวานก่อนดีกว่านะ

    ก้อเริ่มจากเมื่อวานป้อมไปซื้อของที่ท่าพระจันทร์

    พอขอกลับก้อมานั่งรถทางวังหลัง

    พอข้ามมาถึงเค้าปิดถนน เราก้อคิดแล้วซวยแล้วไงฉัน

    คราวนี้หมูจะซื้อของไม่มีคนขายอ่ะ เราเลยต้องยืนรอกันไป

    ก้อไม่ได้อะไร สักพักก้อเหมือนกับว่าจะไม่มีใครเสด็จมาแล้ว

    เพราะรออยู่นานพอสมควรเลยทีเดียว ทุกคนเลยกลับมาขายของ เราก้อเลยได้ซื้อของสักที

    แล้วจากนั้นก้อมีรถตำรวจแล้นออกมา ทุกคนก้อหยุดทุกอย่างมายืนรอรับเสด็จ

    เราก้อเลยยืนรอกะเค้าไปด้วยเลย ในใจก้อคิดว่าอาจจะเป็นพระราชินีไม่ก้อพระเทพฯ

    แต่ก้อไม่ได้อะไร สักพักก้อได้ยินเสียงคนร้อง"ทรงพระเจริญ"มาจากด้านในตึกศิริราช

    พอสักพักคนแล้นออกมา ป้อมก้อได้เห็น "ในหลวง"ของเรานั่นเอง

    พอเห็นท่าน ทุกอย่างถูกกระทำเองโดยอัตโนมัติ นั่นคือยกมือขึ้นมาไหว้ท่าน

    และก้อเป้นสิ่งที่โชคดีอีกอย่างคือ ในหลวงท่านประทับรถยนต์อยู่ทางด้านขวา

    แต่ป้อมยืนดูอยู่ทางด้านซ้าย และโดยทั่วไปแล้วคนเราก้อจะมองไปทางฝั่งที่เรานั่ง

    ซึ่งระหว่างทางในหลวงท่านก้อทรงโบกพระหัตถ์ทักทายประชาชน

    พอมาถึงตรงที่ป้อมยืนอยู่ท่านก้อทรงได้หันมาพอดี

    รู้สึกโชคดีมากที่ท่านหันมาพอดีกะที่เรายืนอยู่

    ทำให้รู้สึกประทับใจอย่างมากๆ สิ่งที่ไม่ได้คาดฝันก้อเกิดขึ้นได้

    แต่ป้อมเคยเห็นในหลวงและพระราชินีมาแล้วครั้งนึง เมื่อตอนประถมหรือมัธยมเนี่ยแหละ

    "ในหลวงทรงพระเจริญ"

     

     

    ช่วงนี้ก็เริ่มหนาวแล้ว ทำให้อยากไปเที่ยวเหนือม๊ากมาก

    ทำให้คิดถึงตอนเด็กๆว่าพอหน้าหนาว

    ครอบครัวเรากะญาติก้อจะไปเที่ยวเหนือกัน

    พอหน้าร้อนก้อจะไปเที่ยวทะเลกัน

    คิดถึงเวลาไปเที่ยวที่เชียงใหม่ หนาวจับใจดี

    ช่วงนี้อารมณ์ประมาณว่าอยากอยู่บ้านแบบทางเหนือ

    เป็นแบบบ้านไม้ เหมือนในเรื่อง เดอะ เลตเตอร์

    อยากอยู่บ้านแบบนั้นอ่ะ ตอนนี้เบื่อบ้านปูนอ่ะ

    รู้สึกหันไปทางไหนก้อเป็นตึกเป็นปูนไปซะหมด เริ่มเบื่ออ่ะ

    และสิ่งที่ชอบอีกอย่าง ตอนเที่ยวเหนือคือ

    เวลาตอนเช้าๆ ตื่นมาเหมือนอยู่ทามกลางทะเลหมอก

    ชอบที่เวลาพูดที เป็นไอ สนุกดี อยู่กรุงเทพฯ ไม่มีอ่ะ--"

    คิดถึงเมื่อก่อนเนอะที่เราจะได้เที่ยวด้วยกันบ่อยๆกะลูกพี่ลูกน้อง

    อยากย้อนกลับไปได้ จะได้ถ่ายรูปเก็บความทรงจำต่างๆเอาไว้

    แต่จริงๆถึงถ่ายไว้แต่ไม่ให้ความสำคัญมันก้อไม่มีความหมายหรอก

    แบบเราสิ เค้าถึงเรียกว่า "ความทรงจำ"

     

    อยากไปคอนเสิร์ต เลิฟอีส อยากไป ๆ

    มีตังค์ค่าบัตร แต่ไม่มีค่าที่พัก ค่ารถก้อไม่มี

    ทำไมมันอนาถขนาดนี้

    เก็บตังค์ไว้ไปดูเดี่ยวไมค์ ของโน๊ตกันดีกว่า

    หรือไม่ก้อเก็บตังค์เที่ยวทะเล

    โปรแกรม ยาวมากๆ แต่ติดอย่างเดียวคือ

    "ไม่มีตังค์อ่ะ"55++

    ช่วงนี้ก็อารมขึ้นๆลงๆ เด๋วดีเด๋วร้าย

    เซงตัวเองเหมือนกัน ทำไมเปนแบบนี้

    ไม่รีบร้อนอะไรเลย เฉื่อยๆไปวันๆ

    และโคตะระขี้เกียจได้โล่อ่ะ

    อยากมีอิสระมากกว่านี้ สำหรับบางคนอาจจะชอบแบบนี้

    แต่ป้อมไม่ชอบ ผิดเหรอ ที่เราเปนแบบนี้

    อยากทำอะไรได้อิสระกว่านี้

    เราอาจเปนพวกไม่รู้จักพอมั้ง!!

    เที่ยวๆ เราไปเที่ยวกันเถอะ

     

     

    "ความทรงจำดีดี...จะอยู่กะฉันตลอดไป"

     

    November 18

    ณ ตอนนี้

    ณ ตอนนี้ กลับมาแล้ว หลังจากที่หายไปนาน
    ช่วงนี้ก้อติดเล่น hi5 อ่ะนะ
    ส่วนช่วงเวลาที่ผ่านเรื่อยมานั้น
    ก้อได้เจอกะปัญหาต่างๆ และผ่านปัญหาต่างๆนั้นมา
    และอาจจะต้องเจอปัญหาอีกมากในอนาคต
    แต่สิ่งที่ผ่านมาสอนอะไรได้มากมาย
    สอนถึงการสูญเสีย การรักตัวเองให้มากขึ้น
    แต่ก็ไม่ถึงกะเป็นเห็นแก่ตัว อาจจะมีบ้าง อันนี้ยอมรับ
    เพราะไม่มีใครดีทุกอย่างและชั่วไปซะทุกอย่าง
    แต่มันขึ้นอยู่กะว่าคุณมีสิ่งไหนมากกว่ากันก็เท่านั้นเอง
    ตอนนี้ชีวิตก้อกลับมาสภาพเดิม
    ที่ไม่ได้เหมือนเดิมไปซะทุกอย่าง
    อาจมีทั้งดีและไม่ดีปนๆกันไป
    แต่ป้อมคิดว่าสิ่งที่ป้อมทำอยู่ตอนนี้
    มันก้อโอขึ้นนะ ในบางเรื่องและกะบางคนด้วย
    เราคิดว่าการที่เราจะแคร์ใครเหมือนเมื่อก่อน
    คือการแคร์ไปซะทุกคน แล้วคนที่รู้สึกแย่ที่สุดก้อคือเรา
    การที่เราคิดมากเกินไป คนที่เครียดแล้วมายเกรนรับประทาน ก้อคือเรา
    เพราะงั้นเราจะเป็นแบบไหนไปเพื่ออะไร เรามีความสุขเหรอ ก้อเปล่า
    เพราะฉะนั้นจึงหันมาทำให้ตัวเองมีความสุขดีกว่า
    แคร์คนอื่น ช่วยคนอื่นได้ตามความเหมาะสม พอสมควร แล้วแต่โอกาสและความสามารถของเรา
    ช่วงนี้ก้อเลยให้ความสำคัญกะคนที่เค้าให้ความสำคัญกะเราดีกว่า
    เพราะเราต่างก้อทำเรื่องผิดพลาดกันมา จึงอยากเริ่มต้นใหม่
    เปลี่ยนตัวเองซะใหม่ในบางเรื่อง ที่ทำได้ก้อทำซะ
    เรื่องราวที่ผ่านมาก้อมีหลายเรื่อง
    เช่น น้องหมูน้ำหนักขึ้นเยอะมากมาย
    หลังจากนั้นก้อปวดฟัน เหงื่อบวม อักเสบ
    หลังจากนั้นพ่อเค้าก้อเข้าโรงพยาบาลทำการผ่าตัดเส้นเลือดเพื่อเตรียมตัวฟอกไต
    พอทุกอย่างเรียบร้อยหมูเกิดอารมณ์ชิวชิว นั่งกินสปายซะงั้น
     แล้วเกือบถ่อไปนั่งกินริมทะเลแล้ว ไม่รู้ตอนนั้นอารมไหน??
    มันรู้สึกเบื่อๆอยากนั่งกินแล้วมองไปที่ๆกว้างๆไกลๆที่ไม่มีตึกมาบัง
    แต่ไม่ได้ไปอ่ะ เพราะไม่มีเพื่อน ไปคนเดียวครั้งแรกก้อหวั่นๆอ่ะนะ แล้วอารมนั้นก้อหายไป
    แล้ววันนี้เค้าก้อไปหาหมอฟันมา ถอนฟันไปซี่นึง อุตฟันไป2ซี่
    แถมเจอของราคาถูกก้ออดที่จะซื้อมาเก็บไว้ไม่ได้ก้อคือสปาย2ขวด50บาทเอง
    ก้อเลยซื้อเก็บไว้เฉยๆเพื่อเกิดอารมชิวๆอยากกิน55+
    รู้สึกว่าตอนนี้ร้านแฟมิรี่มาร์ทราคาถูกมาก
    พวกเครื่องดื่มน้ำผลไม้+แอลกอฮอล์ ลดทุกยี่ห้อเลยก้อว่าได้
    หมูละช๊อบ ชอบ แต่ไม่มีตังค์--"
    แล้วทุกอย่างก้อผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
    .....
     
    สำหรับหมา ทุกเรื่องที่ผ่านมา
    เรื่องที่ไม่ดีไม่ดีนั้น
    ให้มันจบไปเป็นเพียงอดีตที่ไม่น่าจดจำ
    อยากให้จำแต่สิ่งดีดีที่เรามีให้กัน
    แล้วมาเริ่มต้นกันใหม่นะค่ะ
    ถึงบางอย่างอาจไม่เหมือนเดิม
    แต่เราจะทำให้ดีที่สุด เท่าที่เราจะทำได้
    เราทั้งสองคนต่างมีความผิดที่ติดตัว
    แต่หมูจะไม่สนใจมัน...จะลืมมันไปซะ
    เราคิดว่าตอนนี้ที่เราเป็นกันอยู่ก้อดีขึ้นนะ
    อาจเป้นเพราะเราเลิกคิดมากแล้วมั้ง
    แต่ก้อยอมรับบางทีก้อยังอดคิดไม่ได้อยู่ดีอ่ะ
    มันกลัวไปซะหมดทุกอย่าง
    ฉันหยุดแล้ว ฉันปิดใจแล้ว แล้วเทอละ??
    ตอนนี้มีความสุขทุกวัน ที่เรามีกันและกัน
    อยากให้มันเปนอย่างงี้ตลอดไป
    แล้วเทอละ??
    ...
    *รักตัวเองมากๆ
    *รักครอบครัว ญาติพี่น้อง
    *เราจะมีกันและกันอย่างงี้ตลอดไป
    *ใครดีมา ฉันดีกลับ ใครร้ายมา ฉันร้ายกลับ
    October 27

    เรื่องดีดีทั้งน้าน

    ก้อว่าจะหยุดทำเหมือนที่บอกไว้ แต่พอดีมีเรื่องก้ออย่างที่เห็นชื่อเรื่องแล้วอย่าคิดว่ามันเป็นอย่างงั้นเพราะจริงๆแล้วมันตรงข้ามกันมากๆ ประชดสุดฤทธิ์ โครตเซงอ่ะค่ะ เรื่องแรกโดนแฟนทิ้ง และพอมาเมื่อคืนโจรขึ้นบ้าน อะเมซิ่งมากมาย อยู่มาหลายปีไม่เคยโดนขึ้นอยู่ๆก้ออยากจะมาขึ้นเอาเดือนนี้อ่ะเนอะ ช่างดีจริงๆ เดือนนี้ปีนี้มันจะมีเรื่องที่แย่ไปกว่านี้ไหม แล้วพอดีหรือบังเอิญก้อไม่รู้ว่าน้องหมูดันได้ยินเสียงตอนโจรมันอยู่ในบ้าน แต่ด้วยความไม่คิดว่าเป็นโจรคิดว่าเป็นพ่อที่ตื่นขึ้นมา เพราะว่าพ่อชอบตื่นกลางดึก เลยไม่คิดอะไร ตอนแรกก้อสงสัยและเป็นห่วงนึกว่าพ่อล้ม เพราะได้ยินเสียงประมาณว่าเดินชนตู้อ่ะ ไอ้ก้อว่าจะลงไปดู แต่ไม่เห็นเสียงร้องอารายก้อคิดว่าพ่อคงซุ่มซ้ามเหมือนลูก เลยปล่อยเลยตามเลย แล้วคิดดูพ่อกะแม่นอนอยู่ข้างล่างดีนะที่ไม่มีใครตื่นตอนมันกำลังขโมยไม่งั้นมันอาจจะทำร้ายร่างการพ่อกะแม่ก้อได้ และดีที่หมูไม่ได้ลงไป เพราะน้องหมูก้อแต่งตัวซะเรียบร้อยเลย(ประชด) ถ้าลงไปคงมีเฮอ่ะ แล้วที่ดีอีกอย่างคือมันไม่ขึ้นมาข้างบนนี่สิ ถ้าขึ้นมาฉันคงไม่มีโอกาสได้มานั่งเขียนสเปซอยู่อย่างงี้หรอก พอเช้ามาแม่เรียกให้โทรไปอายัดบัตรต่างๆ ซึ่งมันเอากระเป๋าของแม่ไปทั้งใบ และกระเป๋าสตางค์พ่อไปหนึ่งไป ตอนตื่นมาก้อใจหายว่าเอ้านั่นไม่ใช่พ่อทำหรือ ลงมาแบบงง แล้วก้อคิดว่าคงเป็นตอนประมาณตีสามได้เพราะป้อมตื่นมาตอนเที่ยงคืน และก้อหลับๆตื่น ๆ อยู่ตลอดจนถึงตอนตีสามได้ที่น่าจะได้ยินตอนประมาณตีสองเพราะตอนตีสามที่ได้ยินพ่อลุกไปเข้าห้องน้ำ ก้อเลยคิดกะพ่อว่าน่าจะเปนตอนตีสองที่มันบุกเข้ามา เพราะพ่อหลับตอนตีหนึ่ง  ก้อเลยคิดซะว่าสะเดาะเคราะห์ก้อแล้วกัน ได้เงินไปพันกว่าบาท แต่เสียดายไอ้พวกบัตรสำคัญๆอ่ะดิ พอแจ้งความคิดว่าตำรวจเค้าจะดูแล้วตรวจดูลายนิ้วมือนะ แต่เค้าก้อไม่มา เราก้อเฮ้ออ่ะนะค่ะ พอสายๆก้อไปสถานีตำรวจไปแจ้งความต่างๆ น้องหมูรู้สึกไม่ค่อยดีประมาณว่าไม่ค่อยชอบสถานีตำรวจยังไงไม่รู้ไม่ใช่ว่าทำผิดอะไรหรอกนะที่รู้สึกไม่ดี เพราะตอนเด็กๆประมาณ ป.5มั้ง ตอนนั้นรถเมล์ขับมาชนรถพ่อก้อเลยต้องไปคุยกันที่โรงพัก ไอ้เราก้อไม่อะไรหรอกก้อนั่งรอพ่ออยู่เฉยๆ แต่อยู่ดีดี ตำรวจเค้าก้อไปจับคนมาอ่ะ แล้วไอ้2คนนั่นอ่ะมันเดินเซเซมาทางเรา มาอ้วกใกล้ๆเรา เรานี่โครตตกใจอ่ะ ตอนแรกเราไม่รู้ว่าเค้าอ้วกแค่เค้าเซมาเราก้อหนีแล้ว พอไปไปมามามารู้ว่า2คนนี่อ่ะติดกาว คือประมาณว่ามันจะลงแดงตายอ่ะ เราก้อเออ..ออ อ่านะ แล้วทำไมมันต้องมาทางฉันด้วยเนี่ย  ก้อเลยรู้สึกไม่ดีอ่ะ อ้อแต่ไปครั้งนี้ดีหน่อยได้เจอแมวขี้อ้อนมากๆ เรียกมันมานั่งข้างๆ มันก้อมา น่ารักมากๆอ่ะ อยากเอากลับมาเลี้ยงที่บ้านมากๆเลย เสร็จพอมันขึ้นมานั่งข้างๆนะมันก้อเอาหัวมานอนหนุนตักเรา เราก้อเลยเกาคางให้มัน มันทำท่าเคลิ้มๆน่ารักมากๆ อยากได้ ก้อดีเหมือนกันเอาแมวมาเป้นแฟนก้อดี ไม่มีการถกเถียงใดๆทั้งสิ้น 55++ คิดไปได้นะฉัน --" ตอนแรกว่าจะส่งข้อความไปบอกเค้า แต่คิดไปคิดมาไม่ดีกว่า อย่าไปรบกวนเค้าเลย เพราะตอนนี้เค้าอยู่กะแฟนเค้า  ถึงเราจะส่งหรือไม่ส่งก้อไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้าเค้ารับเค้าก้อคงคิดจะส่งมาทำไม ส่งมาเค้าจะช่วยไรได้ ส่งไปรบกวนความสุขเค้าป่าวๆ สู่ปล่อยไปเถอะ เราต้องอยู่ด้วยตัวของเราเองสิ นั่นสินะ เฮ้อ...อ..อ!! พอได้แล้วเนอะอย่าไปคิดถึงเค้าอย่าไปพูดถึงเค้า อย่าเอ่ยถึงเค้า  ยิ่งอยากจะลืมก้อจะยิ่งจดจำ สู้ปล่อยไปเรื่อยๆดีกว่า เค้าก้อมีคนของเค้าอยู่แล้ว เราอย่าเข้าไปยุ่ง คนเค้ากะลังมีความสุข 
     
     
     
    *ช่วงนี้โทรสับป้อมเจ๊งชั่วคราวนะค่ะ ถ้าจะโทรหาก้อเบอร์บ้านนะจ๊ะ 
     
    *ถ้าไม่มีเบอร์บ้านก้อติดต่อทางเอ็ม ไม่ก้อทางเมล์นะค่ะ
     
    *คิดถึงทุกคนเลยนะ * 
    October 24

    ...หยุด...เริ่ม...

     
    *ถ้าจะอ่านต่อไปนี้ ขอให้รู้ว่าเราไม่ต้องการคำวิพากษ์ วิจารณ์ใดๆทั้งสิ้น
      ถ้าทนไม่ได้ที่จะอ่านต่อ ก้อไม่ต้องอ่าน เราไม่ได้ต้องการบังคับใคร ป้อมแค่ต้องการระบายออกมาเท่านั้น. 
     
     
    เห็นชื่อเรื่องก้อเหมือนเดิมคือหยุดและเริ่ม เราจะขอหยุดเรื่องความรักไว้ตรงนี้ เราเป็นคนเรียนผูก เราก้อต้องเป็นคนเรียนแก้เอง ซึ่งเราจะไม่ขอเริ่มใหม่กะใคร ป้อมไม่ได้ปิดใจนะ แต่มันรู้สึกถึงความเจ็บที่ได้รับความเจ็บที่เราเป็นคนทำมันขึ้นมาเอง แล้วผลกรรมนั้นมันก้อกลับมาหาเราแล้ว เราไม่ได้หวังให้เขากลับมาเพราะเรารู้ว่าเราเปนคนทำร้ายเค้าเองเรามันไม่ดีเองที่มีของที่ดีอยู่กะตัวแต่ไม่รู้จักที่จะรักษามันเอาไว้ได้ เราเคยเจ็บมาแล้วครั้งนึงซึ่งเราก้อได้เค้าเป้นกำลังใจให้เราผ่านพ้นมันมาได้ เค้าดีกะเรามาก ไม่เคยคิดว่าจะได้เจอคนแบบนี้ คนที่ร้องไห้ให้เรา โดยที่ตอนนั้นเรากะเค้าก้อรู้จักกันได้ไม่นาน ร้องไห้เพราะเป็นห่วงเรา ที่เราเคยจมอยู่กะความเจ็บปวด ไม่ค่อยกินข้าว กินแต่เหล้า เค้าคอยเปนห่วงเรา แต่เรามันโง่เอง ที่ไม่รักษาเอาไว้ให้ดี ซึ่งตอนนี้เค้าก้อจากเราไปแล้ว เค้าได้เจอกะคนที่ดีกว่า นั่นก้อสมควรกะเราแล้ว ความรักกะคนแรกถึงจะยาวนานแต่เรามั่นใจว่ายังไงเราก้อไม่คิดที่จะกลับไปคบแบบเดิมแน่นอน เพราะนั่นเราไม่ได้เป็นคนผิดมั้ง เราทำดีที่สุดแล้ว แต่ในเมื่อเค้าจะไป จะรั้งยังไงเค้าก้อไม่อยู่อยู่ดี เราจำได้ว่าเค้าพูดว่าเกลียดเรา หลังจากนั้น เราก้อได้แต่โทดตัวเอง จนบอยมาเตือนสติเราว่านั่นมันไม่ใช่ความผิดของป้อม เค้าจะไปต่างหาก เค้าก้อเลยเอาเหตุนู้นเหตุนี้มาอ้าง ซึ่งพอเรานั่งนึกมันก้อเปนอย่างงั้นจริงๆ จนมันเกิดเป็นความเครียดแค้น ก้อที่บอกรักมากก้อแค้นมาก แต่ก้อได้คนคนนี้นี่แหละ ที่พยายามบอกว่าอย่าไปโกรธ แค้นเค้า เราก้อเลยลดลดลงมาบ้าง แล้วก้อไม่ได้คิดอารายอีก แล้วก้อปล่อยๆไป แต่กับคนนี้ถึงจะเพิ่งคบกันมาไม่ได้นานเป็นปี แต่ถ้าเค้าจะกลับมาหรือไม่ต้องกลับมาก้อได้ แค่เปิดใจรับเราอีกครั้ง เราก้อพร้อมที่จะเป็นฝ่ายวิ่งไปหาเค้าเอง ขอแค่เพียงเค้าเปิดใจรับเราอีกครั้งหนึ่ง เรารู้ว่ามันอาจจะไม่มีวันนั้น แต่เราก้อบอกตรงๆว่าเราจะรอ เราจะรอ จนกว่าเราจะไม่อยากรอเอง แล้วเราก้อจะไปจากจุดตรงนั้นเอง สิ่งที่เราทำอยู่ก้อไม่ใช่การไถ่โทษอะไร แต่เปนเพราะเรารู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้น ณ ตอนนี้เกิดจากอะไร นั่นก้อคือตัวเราเอง ที่เปนคนทำเอง เราถึงยอมรับกับสภาพตอนนี้ไง ไม่เหมือนครั้งเก่าที่ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไรเค้าถึงได้ไป ได้แต่โทดตัวเอง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ไง  จนบางคนพูดว่าเลิกกันไปแล้วครั้งหนึ่งแล้วกลับมาครบอีก ยังไงมันก้อไม่สนิทใจเหมือนเดิม มันก้ออาจจะใช่ แต่ถ้าของอย่างงี้ไม่เจอกะตัวก้อไม่รู้หรอกว่า โอกาสเพียงน้อยนิดถึงมันอาจจะไม่เหมือนเดิมร้อยเปอร์เซนต์ แต่มันก้อมีสิทธิที่จะพัฒนาได้ เราเคยครบกะคนแรกมาก้อหลายปีจนถึงเลขอาถรรพ์อ่ะแต่ก้อต้องเลืกกัน มันทำให้เราได้รู้ว่าคนเราคบกันในแต่ละปีแต่ละปี นิสัยใจคอก้อจะเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่มีใครสามารถคงเส้นคงวาได้ตลอดหรอก เราถึงไม่แคร์เรื่องที่บอกว่าเลิกกันแล้วมาครบกันอีกมันจะไม่เหมือนเดืม  และเราจะขอใช้เวลาต่อไปนี้พิสูจน์ตัวเองไปเรื่อยๆ คิดทบทวนตัวเองไปเรื่อยๆไม่รู้ว่าอนาคตจะเปนยังไงแต่ก้อจะพยายามให้ถึงที่สุด เรารู้ว่าคุณไม่เชื่อว่าเราจะทำได้ เราก้อไม่ได้ว่าอะไร ไม่จำเป้นที่คุงจะเชื่อคนอย่างเรา ก้อขอให้คุงดูไปเรื่อยๆแล้วกัน ว่าคนอย่างเราจะทำได้สักแค่ไหนและ ถึงแม้วันนึงคุงจะไม่กลับมา เราก้อคิดว่าเรายังคุยกันได้ ถ้าเมื่อใดที่เราพร้อมที่จะคุยกะคุงในฐานะอื่น นั่นก้อคงเปนการเรื่มต้นใหม่กะครั้งสักคนที่เค้าจะรักคนอ้วนอย่างหมูได้ 55++ ส่วนตอนนี้ขอเริ่มชีวิตตอนนี้ก้อขอมุ่งแต่เรียนดีกว่าเพราะตอนนี้ก้อใกล้จบแล้วเกรดก้อใช่ว่าจะดีรู้ว่าแม่ก้ออยากให้ได้เกรดเฉลี่ยซะ 2.5 แต่ป้อมไม่ขอสัญญาว่าจะทำได้ไหม แต่ป้อมสัญญาได้ว่าป้อมจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ป้อมจะทำได้ ป้อมจะทำเต็มที่ ตอนนี้ก้อเริ่มใส่ใจตัวเองมากขึ้นด้วยการพยายามออกกำลังกายทุกวัน วิ่งวันละ15นาทีเป็นต้นไป เรื่องกินก้อกินน้อยลง พยายามไม่กินจุกจิก แต่ชอบกินขนมมากกว่าข้าวอ่ะ จะทำให้เปนแบบนี้จนเปนนิสัยให้ได้ ตอนนี้ขออยู่กะเรียน เพื่อน ครอบครัว ญาติ เป็นอันพอ
     
     
     
    *ขอให้เรื่องที่ใครก้อตามที่อ่านจนจบ อาจจะงง ก้อขอให้มันจบไว้ ณ ตรงนี้ ไม่ต้องพูดถึง หรือเอ่ยถาม "แต่ให้ดูที่การกระทำจะดีกว่า"  
     
    *บางคนอาจคิดว่าเรื่องที่เราทำมันดูโง่ แต่ถ้าคุณไม่เจอกะตัวเอง คุณไม่มีทางเข้าใจมันได้ดีนักหรอก
     
    เพราะเราเองก้อเคยคิดและเปนมาก่อนจนวันนี้ วันที่โดนเข้ากับตัว ถึงได้เข้าใจว่ามันเปนยังไง
     
     
    *และอาจจะหยุดทำสเปซชั่วคราวมั้ง(ใครเค้าอยากรู้มิทราบ)
     
    *และจะหยุดเล่น Hi5 ชั่วคราว
     
    *รู้ตัวช้า* 
     
     "Help Myself"