เด็กอ้วน's profileป้อม*(หมู)น้อย's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 04 พ่อลูกจะผิดไหม?
ถ้าป้อมจะบอกว่า
ตอนนี้ ป้อมมี "ความสุข" มาก
มีความสุขกะครอบครัว
เป็นลูกที่ติด "พ่อ"
บอกตามตรงว่าชีวิตที่ผ่านมา
ไม่เคยคิดเลยว่า
จะได้มีความรู้สึกดีดีอย่างนี้
สนิทกันแบบทุกวันนี้
บอกตรงๆเลยว่าไม่เคยคิดเลย
แล้วจะผิดไหม?
ที่ป้อมไม่สนใจที่จะหางานเลย
เหมือนฉันอยู่แบบนี้
ฉันก็มีความสุขแล้ว
อาจจะบ้าไปสักนิด แต่มันมีความสุขมากมาก
จนอยากจะเก็บความรู้สึกต่างๆตรงนี้ให้ได้มากที่สุด
เพราะที่ผ่านมามันไม่ใช่แบบนี้
ป้อมกะพ่อ ไม่เคยที่จะพูดคุยกันดีดี
มีแต่ทะเลาะกันเหมือนจะไม่มีทางที่จะดีกันได้ขนาดนี้
แต่ทุกวันนี้มันเปลี่ยนไป
ตั้งแต่พ่อเข้าโรงพยาบาลครั้งใหญ่มาก
และชีวิตทุกอย่างของป้อมก็เปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงนั้น
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัวและส่วนตัว
ทุกอย่างประดังประเดเข้ามา
ป้อมทะเลาะกะพ่อแรงมากที่สุด
แฟนเก่าก็มาทิ้งกูตอนที่ต้องการมันมากที่สุด
เหมือนตอนนั้นป้อมไม่มีใครแล้วจริงๆ
เหมือนกูอยู่ตัวคนเดียว
เพราะตอนนั้นทุกคนเป็นห่วงแต่พ่อ
ซึ่งกูก็เข้าใจดี
แต่ตอนนี้ป้อมมีความสุขมาก
โดยเฉพาะกะครอบครัว
พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่า
ป้อมสุขใจที่จะอยู่บ้าน
อยู่กะพ่อ แม่ โดยไม่เบื่อ
เหมือนเมื่อก่อน
ที่พยายามออกจากบ้านตลอด
อยู่กะแฟน-เพื่อนตลอด
แต่ถามว่าอยากได้งานไหม?
ก็อยากได้นะ อยากได้มาก
อยากให้พ่อกะแม่
หมดห่วง และ สบายใจขึ้นบ้าง
แต่ป้อมขอโทษที่ป้อมไม่ใช่คนเก่งอย่างใครๆ
ที่จบปุบได้งายปับ
ณ ตรงนี้ ก็สำนึกผิดอยู่ในใจเสมอ.
ป้อมกลัวนะ กลัวว่า
วันเวลาแห่งความสุขแบบนี้
มันจะอยู่กะป้อมไม่นาน
ป้อมกลัว เพราะเวลาที่มันสุขใจมากๆ
พอทุกข์มันก็จะทุกข์มากเป็นทวีคูณ
ป้อมจะไม่นึกถึงอนาคตมากนัก
เพราะป้อมจะเก็บทุกอย่างที่ดีดี
ที่ไม่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่แรก
แต่เกิดขึ้นตรงนี้ให้ได้มากที่สุด
บอกตรงๆว่า ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมาก
แค่ครอบครัวเรา
นั่งดูทีวีด้วยกัน
นั่งพูดคุยเรื่องต่างๆ
ปรึกษาเรื่องต่างๆ
พึงพากันบ้างในเรื่องต่างๆ
แค่นี้เท่านั้น มันก็รู้สึกอบอุ่นใจแล้ว
ป้อมว่าจริงๆที่ป้อมทำทีวีในห้องเสียก็ดีเหมือนกัน
เพราะมันทำให้ป้อมอยู่ข้างล่างมากขึ้น
ไม่คลุกตัวอยู่แต่ในห้อง
นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ฟ้าสร้างขึ้น
ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีแบบนี้เหมือนกะใครๆเค้าบ้าง
อยู่แบบนี้ก็ดี
เวลาพ่อรู้สึกวูบ(น้ำตาลลด)ป้อมก็คอยดูแล(ชงน้ำแดง)
เวลาพ่ออยากกินอะไรป้อมก็จะซื้อให้
เวลาพ่อไปฉีดยาป้อมก็จะไปด้วย
เวลาเราเถียงกัน แหย่เล่นกัน ก็ขำ ขำเนอะ
มีอยู่ครั้งนึง เอ็มพีพ่อไม่ค่อยดี
พ่อเค้าก็เห็นว่าป้อมนั่งฟังเอ็มพีอยู่
เค้าก็พูดประมาณว่า เนี่ยเอ็มพีไม่ค่อยดีเลย
อย่างนี้ไม่อยากออกกำลังกายเลย
ขอของป้อมได้ไหม?
ป้อมก็มองหน้าเค้า บอก ไม่ต้องเลยไปออกกำลังกายเลยนะ
แล้วเค้าก็ไปออกกำลังกาย
คือเรื่องของเรื่องก็ประมาณว่าขึ้เกียจด้วยเลยจะหาข้ออ้าง 5 5 5 5
เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปบ้านป้า
พ่อก็นั่งกินฝอยทองอยู่
พ่อ: อ้วนกินป่าว?แต่ไม่ยื่นให้เค้าหรอกนะ
เหมือนชวนตามมารยาทมากมาย 5 5 5
และแสนจะฮาเมื่อ
ย่า : ป้อมไม่คิดจะลดน้ำหนักบ้างเหรอลูก?
ป้อม : ก็ยิ้ม ยิ้ม
(ไม่อยากจะบอก พอป้อมลดน้ำหนัก
ย่าก็บอกว่าทำไมหน้าสูบเหมือนคนติดยา ป้อมละปวดจิต - -")
พ่อ : ดีแล้วให้อ้วนอย่างนี้อ่ะ ดีแล้วจะได้ไม่มี . . .
ป้อม : คิดในใจ(มีแล้วพ่อ พ่อเจอแล้วด้วย 5 5 5 5)
แล้วเราก็ขำ ขำกันไป
พ่อ = ตัวเอง
ป้อม = อ้วน ขอให้ครอบครัวเราเป็นแบบนี้ไปอีกนานนะ^^
สุขใจ & อบอุ่นใจ
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://pomhata.spaces.live.com/blog/cns!7386A3E36FCF4BC6!1535.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
