เด็กอ้วน's profileป้อม*(หมู)น้อย's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

ป้อม*(หมู)น้อย's space

อ้วน...กลม...อ้วน...กลม...กลิ้งๆ!!

เด็กอ้วน หมูป้อม

October 27

MiXeR II

เกริ่นนำ
 
ห่างหายกันไปนานเลยเนอะ!!
 
คิดถึง คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ผ่านมาทั้งหมดในชีวิตนี้
 
คิดถึง วันเก่า เก่า เรื่องเก่า เก่า สิ่งเก่า เก่า ที่ดี และ ไม่ดี
 
ที่ฉันคนนี้เคยทำ ทั้งที่ตั้งใจ และ ไม่ได้ตั้งใจ
 
คิดถึงเธอนะ,,,อดีตของฉัน เธอจะคิดถึงฉันบ้างไหมน๊า
?

เรื่อง เกาะขาม
 
เกาะขามนี่ ไปมาเกือบชาตินึงแหละ เพิ่งจะมาอัพ และอยากจะอัพเก็บไว้เป็นที่ระลึกด้วยว่า สนุก ประทับใจกับธรรมชาติ และที่ขาดไม่ได้เพื่อนที่แสนดี แอ็นท์ที่ทำให้ฉันได้เจอสิ่งที่ดี ต้องขอบคุณแอ็นท์นะ เพราะมันจัดการแทบทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นที่พัก สถานที่ท่องเที่ยวก็เป็นคนหา ติดต่อกะที่พัก ทุกอย่างเลยก็ว่าได้ ต้องขอบคุณมันจริงๆ การเดินการก็นั่งรถตู้ไปแล้วให้คนที่รีสอร์ทมารับ เค้าก็บริการดีนะ เอาใจลูกค้าดี ก็โออ่ะ ไปถึงที่ก็เตรียมตัวไปเที่ยวเกาะขามกันเลย โดยพี่เค้าจะขับรถไปส่ง แต่เราต้องไปต่อรถของทหาร แล้วก็ต่อเรืออีก โดยเสียทั้งหมด น่าจะประมาณคนละ 150 มั้งนะ แล้วขอบอกว่า ไปดำน้ำมาแล้วแบบว่า อ้วนคลั่งไคลการดำน้ำมากๆ จนอ้วนดำไม่เลิก จนเพื่อนเลิกหมดแล้ว อ้วนก็ยังอยากจะดำอยู่ จนเพื่อนบอกจะกลับแล้วอ้วนถึงได้ขึ้น สิ่งที่เจอตอนดำน้ำ ก็ปลาต่างๆ เม่นทะเล ปลิงทะเล แต่ที่ประทับใจคือ อ้วนเจอลูกปลากระเบน กรี๊ด กันเลย กลัวก็กลัว ดีใจก็ดีใจ คืออ้วนไม่ใส่ชูชีพไง ดำลงไปทั้งตัว แบบว่าใกล้ชิดเกิ๊น อ้วนกลัวตายแบบคนนั้นอ่ะ จำชื่อไม่ได้ แต่แม่งเก่งนะจับจระเข้ได้ตั้งแต่เด็กๆ แต่เสือกโดนหางหรืออะไรสักอย่างของปลากระเบนเนี่ยแหละ ตายห่าเลย อ้วนละกลัวว่าจะโดนอย่างเค้าบ้าง 5 5 5 คิดไปได้ไหมละอ้วน สามารถที่สุดแล้วอ้วนอ่ะ  แล้วอ้วนก็เริ่มบ้า กล้องถ่ายรูปใต้น้ำ ว่ากลับไปอ้วนจะต้องเก็บเงินซื้อให้ได้ แต่จนแล้วจนรอด ป่านนี้อ้วนก็ยังไม่ได้ซื้อเลย เซงจิตกันไหมละ -*- เรื่องอาหารก็โอเคนะ ได้ทุกอย่างอยากกินอะไรก็สั่งพี่เค้าได้เลย ของสดของทะเลมีแน่นอน


เรื่อง หาดบ้านกรูด เกาะทะลุ และ เกาะสังข์
 
อันนี้ก็ไปมาเมื่อไม่นานมานี้เอง ซึ่งอ้วนก็ยังไม่ได้ซื้อกล้องถ่ายรูปใต้น้ำอยู่ดี แต่ก็แรดไปเพราะอ้วนเครียดสุดตีนแล้ว และแล้วก็จัดการหาที่ทางที่จะไป โดยที่เงินอ้วนก็ไม่ได้มากมาย แถมมีข่าวพายุจะเข้า แต่ถามว่าอ้วนหวั่นไหม อ้วนไม่หวั่นค๊า แต่ตอนนั้นอ้วนโครตติดตามข่าวพยากรณ์  อากาศอ่ะ 5 5 5 และแล้วด้วยเงินอันน้อยนิดจะแรดไปเที่ยวเกาะล้าน เสม็ด อ้วนด ช้าง ก็คงจะงามนัก จึงตัดสินใจไปหาดบ้านกรูดเนี่ยแหละ ไม่ค่อยมีคนไปดี อ้วนอยากอยู่เงียบๆ พักผ่อนกะธรรมชาติจริงๆอ่ะ ไม่ใช่แม่ง มีแต่แหล่งบันเทิง อย่างงั้นอ้วนอยู่บ้านดีกว่า ส่วนการเดินทางอาจจะไกลสักหน่อย ลำบากสักนิด เพราะไม่ได้เอารถส่วนตัวไป แต่พอเห็นทะเลแล้วแบบว่า อ้วนหายเหนื่อยเลยอ่ะ เหมือนอ้วนไปเที่ยวเกาะเลย น้ำใสมากๆ น้ำสีเขียวมรกต สวยสุด สุด โดยที่ราคาไม่แพงมาก เพราะอ้วนซื้อเป็น แพคเกจของทางรีสอร์ทบ้านกรูด ราคาโอเคอาหารก็โอนะ แต่ไม่ถูกใจเหมือนเกาะขามอ่ะ 

   
วันแรกก็พักผ่อนตามอัธยาศัย อ้วนก็เดิมแดกบรรยากาศทะเลก่อนเลย น้ำเดี๋ยวค่อยเล่น หาดยาวมาก เห็นเค้าว่ายาวหลายกิโลอยู่ และแล้วอ้วนก็นึกได้ว่า อ้วนไม่ได้เอาครีมกันแดกมา แล้วขอบอกว่าแถวนั้นไม่มี 7-11 นะคะ มีแต่ร้านค้าธรรมดา แบบชาวบ้านจริงๆอ่ะ อ้วนก็ขี้เกียจเดินหาซื้อ ก็เลยตามเลยอย่างนั้นไป

    
พอมาวันที่ 2 เค้าบอกว่าถ้าจะไปดำน้ำ ถ้าไม่ได้เอารถส่วนตัวมาก็ต้องเสียค่าหัวคนละ 300 อ้วนก็เครียดดิ 300เลยเหรอว่ะ แต่ตอนนั้นในแพคเกจเค้าบอกว่าไปเกาะทะลุ เกาะเดียวนะ อ้วนก็งกอ่ะนะ ตอนแรกว่าจะไม่ไป แต่มีคนทักมาถึงนี่แล้ว ไม่ดำน้ำน่าเสียดายนะ อ้วนก็ดำ ก็ดำว่ะ
มาแล้วนี่หว่า 5 5 5 คือใจจริงก็อยากอยู่แล้ว พอถึงเวลา 7.00 คนขับรถมารับ เหมือนอ้วนเหมาเค้าเลยอ่ะ ขับรถนานอยู่เหมือนกันประมาณ 30นาทีได้ พี่คนขับก็อัธยาศัยดีนะ ช่วยคุยเล่านู่ เล่านี่ให้ฟัง ก็ชอบฟังนะ แต่พี่แกคนใต้ แล้วพูดน้ำเสียงอยู่ในลำคออ่ะ อ้วนไม่ค่อยจะได้ยิน หูอ้วนก็ไม่ค่อยจะดี ก็เลยรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง พอถึงเรือพี่เค้าก็ดีนะ นั่งรออ้วนอยู่ที่นั่นเลย อ้วนก็ลงเรือไปกะกลุ่มอื่นๆด้วย ก็เกือบ 20 คนได้


     ตอนแรกเค้าก็พาไปเกาะทะลุ พาไปถ่ายรูปตรงที่ทำไมเค้าถึงเรียกว่าเกาะทะลุ แล้วก็ถึงเวลาลงน้ำ ทะเลสวยมาก จนอ้วนอยากจะกรี๊ด กระดี๊ กระด๊า มากมาย ตอนแรกอ้วนว่าจะไม่ใส่ชูชีพ แต่มีคนทักให้ใส่เถอะ อ้วนก็เลยต้องใส่ พอลงไปปุป อ้วนคิดเลยว่าคิดถูกแล้วที่ใส่ เพราะมันไม่เหมือนที่เกาะขาม เพราะที่นั้น ดำน้ำตื้นๆ พอเหนื่อยเรายังพอจะยืนได้
แต่ที่นี่ขอโทษครับ ไม่มีที่จะยืน เพราะมันลึกมากๆอ่ะ ลึกจนตอนแรกอ้วนก็กลัวๆอยู่ แต่คิดว่าคนอื่นเค้าว่ายกันไม่เห็นเป็นไรเลย คราวนี้อ้วนก็ว่ายกระจายครับ จนอ้วนรู้สึกได้ว่า คนขับเรือเค้านับจำนวนคน แล้วเหมือนเค้านับแล้วไม่ครบเห็นนับอยู่หลายรอบ จนเค้าหันมาเจออ้วนแล้วเค้าก็เลิกนับ อ้วนก็เลยรู้สึกว่าเหมือนเค้าจะหาอ้วนอยู่หรอกเหรอ ขอโทษนะที่อ้วนแรดว่ายไปไกลกว่าชาวบ้านชาวช่องเค้าอ่ะ แล้วตอนที่ดำครับพี่น้อง เห็นปลามากมายหลากหลาย แต่ที่รู้จัก ก็มีปลาการ์ตูน ปลานกแก้ว แล้วก็ฝูงปลาที่มาว่ายผ่าน หรือบางทีอ้วนก็ไปแกล้งปลาอ่ะ ฝูงปลามันว่ายนิ่งๆอยู่กะที่อ่ะนะ อ้วนก็เข้าไปให้วงแตกอ่ะ 5 5 5 โรคจิตอ่ะ

    
สักพักคนขับเรือก็เรียกขึ้นเรือ บอกว่าจะพาไปเกาะสังข์ต่อ อ้วนเลยคิดว่าโอเค คุ้มค่ารถอ้วนละ ได้ไป 2 เกาะ ถือว่าโออยู่นะ แล้วพอถึงเกาะสังข์แบบว่า โอ๊ว สวยได้อีก แต่เค้าบอกว่าอย่าเข้าไปใกล้เกาะนะเพราะมันมีงูอยู่เยอะ อ้วนนี่เครียด อ้วนจะแจ๊คพล็อตเจอไหมว่ะเนี่ย คราวนี้อ้วนก็เลยเป็นเด็กดี ว่ายไม่ไปใกล้เกาะมากนัก แต่ขอบอกว่าที่นี่น้ำลึกกว่าที่เกาะทะลุอีก แล้วปลาก็เยอะกว่าด้วย ปะการังก็สวยกว่าด้วย แต่อ้วนกลัวมากมาย แล้วด้วยการที่อ้วนไม่รู้ว่าเค้าจะพามาเกาะนี้ อ้วนจึงทุ่มแรงกายไปกะเกาะที่แล้วแทบหมด พอถึงที่นี่ก็ว่ายสักพัก ขอบอกว่าอ้วนเห็นปลานกแก้วตัวใหญ่มาก ขี้โชว์อ้วนอีกต่างหาก 5 5 5 5 หลังจากนั้นก็เตรียมตัวกลับ พอถึงนี่แทบจะหลับตั้งแต่บนรถแล้ว แต่พอถึงอ้วนก็เล่นน้ำทะเลอีกรอบอยู่ดี แล้วพอตกเย็นก็เล่นอีกรอบ หนำใจอ้วนสุด สุด อ่ะ

  
วันที่ 3 กลับบ้าน อ้วนก็ยังไม่วายเล่นน้ำอีกรอบก่อนกลับ แล้วพอกลับมา อ้วนก็แพ้แดด ตัวดำมากมาย อ้วนละแสบไปทั้งตัว โอ๊ยสะใจ!!



ปล.   อ้วนอัพยาวได้อีกอ่ะ ย๊าว ยาว ยาวจนอ้วนเริ่มขี้เกียจแล้วละนะ
ปล2. อ้วนก็คิดว่าคงไม่มีใครมานั่งอ่านหรอกเนอะ
ปล3. อ้วนอาจจะไม่ได้ติดต่อใครเลย แต่อ้วนขอบอกไว้เลยว่า 
      
อ้วนคิดถึงเพื่อน พี่น้อง อ้วนทุกคน 
ปล4.  อ้วนหวังว่าทุกคนจะคงคิดถึงอ้วนเหมือนกันนะ
ปล5.  เรื่องไม่ดีบางที อ้วนก็ไม่อยากจดจำมันไว้ แต่คนเราก็อย่างงี้แหละเรื่องที่อยากจำกลับลืม เรื่องที่อยากลืมกลับจำ
ปล6.  อ้วนไม่รู้ว่าตกลงตอนนี้ อ้วนมีความสุขจริงๆ หรือ อ้วนกำลังหลอกตัวเองอยู่
ปล7.  บางทีอ้วนก็อยากหนีทุกสิ่งทุกอย่างนะ แต่มันทำไม่ได้
ปล8.  อ้วนเหนื่อยว่ะ เหนื่อยใจ แต่กายยังพอสู้ไหว แต่ไม่รู้ว่าจะทนอีกได้นานเท่าไหร่
ปล9.  คิดถึง คิดถึง วันที่อ้วนมีความสุขทั้งกาย และ ใจ


ร่างกายฉันยังขยับเขยื่อน แต่เหมือนหัวใจของฉันมันจะหยุดเต้น.

ความเหนื่อยล้าทางกาย ฉันยังพอสู้ไหว
แต่ความเหนื่อยล้าทางใจ  ฉันไม่แน่ใจ.

April 12

MiXer ! !

เริ่มจากอะไรก่อนดีอ่ะ?,,,

เรื่องที่ 1 งานรับปริญญา 

ซ้อมย่อยครั้งที่ 1 : ก็มีพี่ชายใจดีไปถ่ายรูปให้ตั้งแต่เช้าอ่ะ
จนเพื่อนๆ ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นพี่ชาย เพราะ พี่แกดีจริงๆ น่ารักที่สุด

ซ้อมย่อยครั้งที่ 2 : ก็มีเบลว เอ๋ พั้นซ์ เจ้า มางาน ก็ดีใจที่ทุกคนตั้งใจกันมา ไม่ลืมกันไปซะก่อน ขอบใจนะจ๊ะ

ซ้อมใหญ่ : ก็มี เตย ดรีม เหน่ง เกตุ มางาน ก็ดีใจทุกครั้งที่มีเพื่อนๆมา ดีใจ ที่ตั้งใจมางานกัน ขอบใจจริงๆ และก็มี ป๊อบ ป้าออย เจ๊นุก บอย พี่มด เพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงานมากันซึ่งไม่คิดว่าจะมาเพราะวันนั้นที่ทำงานมีกีฬาสี แต่พวกพี่เค้าก็มากันซึ่งดีใจและประหลาดใจมาก และก็เสียใจกะคนที่เคยบอกว่าจะมาแต่แล้ววันนั้นเค้าก็ไม่มา เราอยากให้คุณมางานเราเหมือนที่คุณอยากให้เราไปงานคุณนั้นแหละ คุณจะสนใจไหม?

วันรับจริง : ก็มี ป้ากะน้องนุกที่น่ารักมากๆ มาหาแต่เช้า ทำเอาตกใจหมดเลยและแถมพ่อยังมาด้วย ในขณะที่ตอนแรกบอกว่าจะไม่มา และก็ลุงกะป้า น้า น้าเขย แม่ น้องมุข โดยที่น้องนุกเป็นน้องที่น่ารักมาก เดินตามถ่ายรูปให้ตลอดเลย จนเข้าห้องประชุม น่ารักจริงๆ

เรื่องที่ 2 วันเกิด

ก็ไม่มีอะไรมาก ตื่นแต่เช้า ใส่บาตร แล้วก็ไปทำงาน ซึ่ง ปุ๊ยก็ให้ตุ๊กตาหมีใส่ชุดปริญญาล่วงหน้า และเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ทำงานก็เซอร์ไพร์ด้วยเค้กช๊อคโกแล็ต อร่อยมากๆ ตอนแรกไม่คิดว่าจะได้เพราะเป็นช่วงสอบทุกคนต่างก็เครียดๆกัน อึ้งนะ ไม่เคยมีใครทำอย่างนี้ให้ป้อม และป้อมก็ไม่ได้เป่าเค้กแบบนี้มานานหลายปีมากแหละ ดีใจและก็ขอบคุณทุกคนที่ทำให้ป้อม และหลังจากนั้นไม่กี่วัน พวก ครู ๆก็เซอร์ไพร์อีกครั้งโดยเป่าเค้ก 3 ก้อน ก็มี ป้อม เจี๊ยบ พี่แก้ว ที่เกิดเดือนเดียวกัน แล้วก็ให้พร ซึ่งทำเกือบจะร้องไห้ซะแล้วสิ อายเค้าแย่!!

เรื่องที่ 3 ไปทะเล กะ เพื่อนที่ทำงาน

ไปทะเลกัน 1 คืน 2 วัน เหมารถตู้ไป 2 คัน ไปกัน 19 คน
ไปหาดจ้าวหลาว โอเค๊ เลยละ สนุกสนาน เฮฮา แต่พวกผู้ชายเมาแล้วเลื้อยกันมากไปหน่อย เซงจิต -*- แต่น้ำทะเล โอ หาดทราย โอ
บรรยากาศทุกอย่างโดยรวมแล้ว โอเค๊ มากๆ แต่ถ้าไม่มีรถส่วนตัวก็ไปลำบากนิดนึง

เรื่องที่ 4 ไปทะเล กะ เพื่อน ส.ร.

ก็ยังไม่ได้ไปอ่ะนะ แต่กำลังจะไปเร็วๆนี้ ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอีก
ก็จะไปกันวันที่ 25/4/52 ซึ่งครั้งนี้ก็จะไปเกาะขาม ซึ่งคิดว่าน่าจะดี
แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะ ^^สุรา,,,ทะเล,,,นารี,,,ก็ ฉัน ไง

เรื่องที่ 5 เพื่อน

ก็ไม่ได้อยากมาเครียดอะไรหรอกนะ
แต่อยากจะบอกว่า คิดมั่งนะก่อนจะโกหกอะไร
กูไม่ใช่เด็ก 5 ขวบ ที่จะมาเปลี่ยนคำพูดแล้วกูจะเชื่อง่ายๆ
แต่ที่กูไม่เถียง เพราะ กูเบื่อแล้ว กูระอาแล้ว
เห็นใจคนที่เค้าจัดหาวัน เวลา สถานที่บ้างเถอะ
ไม่ได้มาเป็นคนทำ ไม่รู้หรอกว่ามันเสียความรู้สึกมากแค่ไหน?
พอไม่ได้นัดไปไหนกัน ก็มาเรียกร้องว่าให้นัดเถอะ อยากเจอ
อยากเที่ยวด้วยกัน คิดถึงกัน แล้วพอมีคนสนองความต้องการคุณ
โดยการจัดให้,,,แล้วคุณไปไหม?

หัดคิดใจเค้า ใจเราบ้าง
มันกี่ครั้งแล้วที่เป็นแบบนี้ อย่าคิดว่าไม่มีใครเข้าใจคุณ 
แล้วคุณละหัดเข้าใจคนอื่นบ้างรึป่าว?
อย่าเอาแต่หวังให้คนอื่นมาเข้าใจ
เพราะไม่มีใครทำให้คุณได้ตลอดหรอกนะ

แล้วก็อย่าคิดอะไรเอง เออเอง ว่าคนอื่นเค้านัดเจอกันบ่อย
โทรหากันบ่อย ติดต่อกันตลอดเวลา แล้วไม่ได้ติดต่อคุณ
อย่าคิดเอาเอง เพราะความเป็นจริง ทุกคนต่างมีหน้าที่การงานต้องทำ
คุณเองก็มี วันๆก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว นอกจากจะเออ นานๆเจอกันที หรือ เจอกันโดยบังเอิญ หรืออาจจะมีบางคนจริงๆ ที่เค้าคุยกันก็ไม่แปลกอะไรก็เค้าสนิทและติดต่อกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว คุณเองก็มีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ เพื่อนที่สนิทที่สุด เพราะ มันมักจะเป็น คู่ คู่ อย่างนี้เสมอ ซึ่งคุณเองก็เป็น แล้วคุณจะมาน้อยใจอะไร บางอย่างที่คุณทำ ก็อย่าคิดว่าคนอื่น เค้าจะไม่น้อยใจ ทุกคนมีอารมณ์แบบนี้ด้วยกันทั้งนั้น ทำอะไรอย่าเอาแต่ตัวเองมากไป รักตัวเองเป็นสิ่งที่ดี แต่ไม่ใช่เอาแต่รักตัวเอง แล้วไม่เห็นค่าของคนอื่น

กูไม่ใช่คนดี กูก็แค่คนคนนึง
ที่มีทั้งดีและเลว ซึ่งเลวอาจจะเยอะกว่าด้วยซ้ำไป
กูก็ไม่มีอะไรมากมายพอที่จะให้ใครๆได้
นอกจากการรับฟัง ซึ่งกูคิดว่าเป็นสิ่งที่กูทำให้เพื่อนได้เสมอ.

เรื่องที่ 6 ณ มุมเมา

เมื่อวันที่ 6 เม.ย. 52 นัดเจอกะ กุ้ง ติ๊ก กิ๊ก เป๊ก บอย ณ มุมเมา 
ซึ่งที่รักเป๊กอยู่กะฉันไม่ถึง ครึ่งชั่วโมงก็ไปหาชู้แหละ บอยก็อยู่กินข้าวเสร็จก็กลับแหละ ก็เหลือแต่สาวๆ นั่งกินข้าว เหล้าปั่นกัน อย่างหนุกหนาน ฮาเฮ กันเหลือเกิน แซวนักร้องกันอีกต่างหาก
นำทีมโดยกู 5 5 5 กรึ่ม กรึ่ม แล้วความกล้ามันมากมาย
กล้าพูดเรื่องนู้น เรื่องนี้มากมาย
เรื่องที่ไม่คิดจะพูด ก็พูดออกไปหมดเลย ดีจริง ๆ กู
แต่ยังไงก็อยากนัดเจอกันอย่างงี้อีกอ่ะ กู ช๊อบ ชอบ
ยังไงก็นัดกันอีกนะเว่ย สนุกดีว่ะ คิดถึงพวกมึงเกิ๊น น น น น



ที่ ยิ้ม หัวเราะ ไม่ได้แปลว่าฉัน ไม่ร้องไห้ ไม่เสียใจ.

February 11

จบ.

มันจบแล้ว.
ทุกอย่างที่เคยมีกัน
ตอนนี้มันเป็นเพียงอดีตแล้ว
เธอรู้ไหม? ว่าฉันเจ็บแค่ไหน
 
เธอรู้ว่าไหม
มันเหนื่อยนะที่เราต้องวิ่งตามใครสักคน
แต่เค้าไม่เคยหันกลับมามองเราเลย
 
ฉันไม่รู้ว่าทุกอย่างที่ผ่านมา
ที่เธอพูดกับฉัน ฉันจะเชื่อเธอได้ไหม
เพราะขนาดแหวนที่ใส่ เธอยังโกหกฉันได้เลย
แล้วทุกอย่างที่เธอพูดฉันจะเชื่อเธอได้แค่ไหน
คำรัก ที่บอกกัน ความคิดถึง ที่พูดกัน
ฉันจะเชื่อเธอได้แค่ไหน?
เธอช่วยบอกฉันที ว่าเธอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเราสองคน
 
ฉันเจ็บนะ
ไม่ได้เจ็บที่เราต้องเลิกกัน
แต่มันเจ็บที่เหมือนถูกหลอก
ถูกหลอกในความรู้สึกที่ฉันให้เธอไป
 
แต่เราบอกแล้วว่า
เราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน
ก็ขอให้เธอทำให้ได้อย่างที่เธอพูด
ทำให้ได้อย่างที่เธอทำให้กับน้องๆของเธอ
ฉันขอมากไปไหม?
 
แต่ทุกอย่างเธอเลือกแล้ว
แล้วเหมือนทุกอย่าง เธอรอให้ฉันพูดขึ้นมาเท่านั้นเอง
ทำไม ไม่พูดขึ้นมาเองละ เมื่อเธอไม่รักฉันแล้ว
มาหลอกว่ารักกันทำไม
ไม่ใจร้ายกะความรู้สึกของฉันไปหน่อยเหรอ
 
สิ่งที่ฉันพูด ฉันแค่ต้องการให้คุณเอาใจใส่ฉันเหมือนเดิมก็พอ
ไม่ได้ขอให้มากขึ้น แต่ขอให้เหมือนเดิม
ฉันพยายามเข้าใจเธอทุกอย่าง
แต่ทำไมเธอถึงทำแบบนี้กะฉันละ
 
เธอวิ่งไปโดยไม่หันกลับมามองฉันเลยสักครั้ง
พอฉันท้วงติง ก็เหมือนเป็นโอกาสที่เธอจะตัดฉันออกไปจากเส้นทางของเธอ
 
แล้วเธอกลับมาหาฉันอีกครั้งทำไม
ถ้าเธอปล่อยฉันไปตั้งแต่ครั้งแรก
ฉันอาจจะไม่เจ็บขนาดนี้
 
แต่อย่างน้อยก็ยังดี
ที่เรายังมีกันและกันอยู่
ยังไม่หนีหายไปไหน
ยังคุยกันได้
แต่แค่คนละสถานะ.
 
ทำไมไม่รักฉัน เหมือนวันแรก ที่เรารักกันละ.
January 07

เสียใจ,,,

ไม่เคยคิดเลย ว่าคนที่เค้ารักกัน เค้าทำกันแบบนี้

ไปเที่ยวเขาใหญ่ สนุกไหม?
สนุกจนลืมกู สนุกจนกูเป็นแค่อากาศ
ไปไหนไม่ต้องบอกกัน ให้กูโทรไปรู้เอง
แล้วยังจะมาแก้ตัวข้างๆ คูๆ กะกูทำไม ว่าไม่ได้ลืมกู
เนี่ยเหรอ,,,คนรักกัน

กูเกลียดความรู้สึกแบบนี้มากที่สุด
คิดว่าพูดคำว่า ขอโทษ แล้วทุกอย่างจะจบเหรอ?
นั่นไม่ใช่กู อย่าจบเรื่องความรู้สึกที่กูมีให้ ด้วยคำว่า ขอโทษ
คำที่พูดออกมาเพื่อให้เรื่องมันจบ เพื่อจะได้ไม่ทะเลาะกัน
มันไม่ใช่ มันมีแต่จะทำให้กูรู้สึก แย่ กะ แย่

กูติดต่อมันไม่ได้ กูเป็นห่วงมัน คิดไปต่างๆ นานา
ว่าจะเป็นอะไรรึป่าว? แต่ดูสิ่งที่ได้รับคือ
ป้อมจะเอายังไงก็แล้วแต่ป้อมแล้วกัน ,,,,เออ ดี!!

ตกลงมันรักกูรึป่าว? เหมือนกะว่า คบก็ได้ ไม่คบก็ได้
นี่กูเป็นตัวเลือกของมันใช่ไหม?
ตกลงที่คบกันอยู่ คืออะไร?

ทำไมถึงได้พูด แต่สิ่งที่ทำให้กูเสียใจ เสียความรู้สึก
กูไม่อยากร้องอีกแล้ว น้ำตาของกูทำไมมันไม่เชื่อฟังกู
ทำไม ทำไม !!
 
กูก็คน คนนึงนะ มีหัวจิต หัวใจ
ไม่ได้ต้องการให้ใครมาทำลาย
โดยเฉพาะ คนที่กูรัก
 
 
September 04

พ่อลูก

จะผิดไหม?
ถ้าป้อมจะบอกว่า
ตอนนี้ ป้อมมี "ความสุข" มาก
มีความสุขกะครอบครัว
เป็นลูกที่ติด "พ่อ"
 
บอกตามตรงว่าชีวิตที่ผ่านมา
ไม่เคยคิดเลยว่า
จะได้มีความรู้สึกดีดีอย่างนี้
สนิทกันแบบทุกวันนี้
บอกตรงๆเลยว่าไม่เคยคิดเลย
 
แล้วจะผิดไหม?
ที่ป้อมไม่สนใจที่จะหางานเลย
เหมือนฉันอยู่แบบนี้
ฉันก็มีความสุขแล้ว
อาจจะบ้าไปสักนิด แต่มันมีความสุขมากมาก
 
จนอยากจะเก็บความรู้สึกต่างๆตรงนี้ให้ได้มากที่สุด
เพราะที่ผ่านมามันไม่ใช่แบบนี้
 
ป้อมกะพ่อ ไม่เคยที่จะพูดคุยกันดีดี
มีแต่ทะเลาะกันเหมือนจะไม่มีทางที่จะดีกันได้ขนาดนี้
 
แต่ทุกวันนี้มันเปลี่ยนไป
ตั้งแต่พ่อเข้าโรงพยาบาลครั้งใหญ่มาก
และชีวิตทุกอย่างของป้อมก็เปลี่ยนแปลงอย่างมากในช่วงนั้น
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัวและส่วนตัว
ทุกอย่างประดังประเดเข้ามา
ป้อมทะเลาะกะพ่อแรงมากที่สุด
แฟนเก่าก็มาทิ้งกูตอนที่ต้องการมันมากที่สุด
 
เหมือนตอนนั้นป้อมไม่มีใครแล้วจริงๆ
เหมือนกูอยู่ตัวคนเดียว
เพราะตอนนั้นทุกคนเป็นห่วงแต่พ่อ
ซึ่งกูก็เข้าใจดี
 
แต่ตอนนี้ป้อมมีความสุขมาก
โดยเฉพาะกะครอบครัว
พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่า
ป้อมสุขใจที่จะอยู่บ้าน
อยู่กะพ่อ แม่ โดยไม่เบื่อ
เหมือนเมื่อก่อน
ที่พยายามออกจากบ้านตลอด
อยู่กะแฟน-เพื่อนตลอด
 
แต่ถามว่าอยากได้งานไหม?
ก็อยากได้นะ อยากได้มาก
อยากให้พ่อกะแม่
หมดห่วง และ สบายใจขึ้นบ้าง
แต่ป้อมขอโทษที่ป้อมไม่ใช่คนเก่งอย่างใครๆ
ที่จบปุบได้งายปับ
ณ ตรงนี้ ก็สำนึกผิดอยู่ในใจเสมอ.
 
ป้อมกลัวนะ กลัวว่า
วันเวลาแห่งความสุขแบบนี้
มันจะอยู่กะป้อมไม่นาน
ป้อมกลัว เพราะเวลาที่มันสุขใจมากๆ
พอทุกข์มันก็จะทุกข์มากเป็นทวีคูณ
 
ป้อมจะไม่นึกถึงอนาคตมากนัก
เพราะป้อมจะเก็บทุกอย่างที่ดีดี
ที่ไม่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่แรก
แต่เกิดขึ้นตรงนี้ให้ได้มากที่สุด
 
บอกตรงๆว่า ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมาก
แค่ครอบครัวเรา
นั่งดูทีวีด้วยกัน
นั่งพูดคุยเรื่องต่างๆ
ปรึกษาเรื่องต่างๆ
พึงพากันบ้างในเรื่องต่างๆ
แค่นี้เท่านั้น มันก็รู้สึกอบอุ่นใจแล้ว
 
ป้อมว่าจริงๆที่ป้อมทำทีวีในห้องเสียก็ดีเหมือนกัน
เพราะมันทำให้ป้อมอยู่ข้างล่างมากขึ้น
ไม่คลุกตัวอยู่แต่ในห้อง
นี่อาจจะเป็นสิ่งที่ฟ้าสร้างขึ้น
ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีแบบนี้เหมือนกะใครๆเค้าบ้าง
 
 
อยู่แบบนี้ก็ดี
เวลาพ่อรู้สึกวูบ(น้ำตาลลด)ป้อมก็คอยดูแล(ชงน้ำแดง)
เวลาพ่ออยากกินอะไรป้อมก็จะซื้อให้
เวลาพ่อไปฉีดยาป้อมก็จะไปด้วย
เวลาเราเถียงกัน แหย่เล่นกัน ก็ขำ ขำเนอะ
มีอยู่ครั้งนึง เอ็มพีพ่อไม่ค่อยดี
พ่อเค้าก็เห็นว่าป้อมนั่งฟังเอ็มพีอยู่
เค้าก็พูดประมาณว่า เนี่ยเอ็มพีไม่ค่อยดีเลย
อย่างนี้ไม่อยากออกกำลังกายเลย
ขอของป้อมได้ไหม?
ป้อมก็มองหน้าเค้า บอก ไม่ต้องเลยไปออกกำลังกายเลยนะ
แล้วเค้าก็ไปออกกำลังกาย
คือเรื่องของเรื่องก็ประมาณว่าขึ้เกียจด้วยเลยจะหาข้ออ้าง 5 5 5 5
 
เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปบ้านป้า
พ่อก็นั่งกินฝอยทองอยู่
พ่อ: อ้วนกินป่าว?แต่ไม่ยื่นให้เค้าหรอกนะ
เหมือนชวนตามมารยาทมากมาย 5 5 5
 
และแสนจะฮาเมื่อ
 ย่า : ป้อมไม่คิดจะลดน้ำหนักบ้างเหรอลูก?
ป้อม : ก็ยิ้ม ยิ้ม
(ไม่อยากจะบอก พอป้อมลดน้ำหนัก
ย่าก็บอกว่าทำไมหน้าสูบเหมือนคนติดยา ป้อมละปวดจิต - -")
พ่อ : ดีแล้วให้อ้วนอย่างนี้อ่ะ ดีแล้วจะได้ไม่มี . . .
ป้อม : คิดในใจ(มีแล้วพ่อ พ่อเจอแล้วด้วย 5 5 5 5)
แล้วเราก็ขำ ขำกันไป
 
  พ่อ  = ตัวเอง
ป้อม = อ้วน
 
ขอให้ครอบครัวเราเป็นแบบนี้ไปอีกนานนะ^^
 
 
สุขใจ & อบอุ่นใจ
 
 
Photo 1 of 61

Windows Media Player

Video

No content has been added yet.